Planetaire harmonie
(click here for the English version of this article)
Onderstaande
tabel geeft de gemiddelde straal (in miljoenen kilometers) van de omloopbanen
weer voor de vier binnenplaneten.
|
planeet |
straal |
|
Mercurius |
57,9 |
|
Venus |
108,2 |
|
Terra |
149,6 |
|
Mars |
227,9 |
De
muzikale harmonieleer geeft aan dat er drie harmonische verhoudingen zijn:
octaaf (1:2), kwint (2:3) en kwart (3:4). We treffen deze harmonische verhoudingen
ook tussen de planeten aan, zoals onderstaande tabel laat zien.
|
planeten |
verhouding |
ratio |
werkelijk |
afw. |
|
Mercurius : Venus |
1 :
2 |
0,500 |
0,535 |
7% |
|
Venus : Terra |
3 :
4 |
0,750 |
0,723 |
4% |
|
Terra : Mars |
2 :
3 |
0,667 |
0,656 |
2% |
Bedenk
dat de omloopbanen geen perfecte cirkels zijn. Omdat hier de gemiddelden zijn
genomen wijken de werkelijke ratio’s een paar
procenten af van de harmonische ratio’s. De afwijkingen
worden veroorzaakt door de wederzijdse aantrekking tussen de planeten (wat ook
de reden is voor de straalafwijkingen).
|
planeet |
straal |
|
Jupiter |
778,3 |
|
Saturnus |
1427,0 |
|
Uranus |
2871,0 |
|
Neptunus |
4497,1 |
|
Pluto |
5913,5 |
Ook
voor de opeenvolgende buitenplaneten vinden we alleen maar harmonische
relaties.
|
planeten |
verhouding |
ratio |
werkelijk |
afw. |
|
Jupiter : Saturnus |
1 :
2 |
0,500 |
0,545 |
9% |
|
Saturnus : Uranus |
1 :
2 |
0,500 |
0,497 |
1% |
|
Uranus : Neptunus |
2 :
3 |
0,667 |
0,638 |
4% |
|
Neptunus : Pluto |
3 :
4 |
0,750 |
0,760 |
1% |
Nu
we dit weten kunnen we de zogenaamde asteroïdengordel gaan onderzoeken. Ik ben
er altijd vanuit gegaan dat hier voorheen slechts één planeet was die na een catastrofe
uiteen is geknald in brokstokken. Maar met slechts één harmonische
tussenplaneet valt de afstand tussen Mars en Jupiter
niet te overbruggen. Daarvoor zijn er twee planeten nodig: Planeet 5 en Planeet
6.
|
planeet |
straal |
|
Mars |
227,9 |
|
Planeet 5 |
342,0 |
|
Planeet 6 |
515,0 |
|
Jupiter |
778,3 |
Wanneer
we onderlinge verhoudingen tussen de opeenvolgende planeten vanaf Mars tot en
met Jupiter inclusief beide hypothetische planeten
telkens een kwint is, dan blijkt dit precies te passen.
|
planeten |
verhouding |
ratio |
werkelijk |
afw. |
|
Mars : Planeet 5 |
2 :
3 |
0,667 |
0,666 |
0% |
|
Planeet 5 : Planeet 6 |
2 :
3 |
0,667 |
0,664 |
0% |
|
Planeet 6 : Jupiter |
2 :
3 |
0,667 |
0,662 |
1% |
De
restantengordel strekt zich uit over een bijzonder breed gebied, van ongeveer
300 miljoen kilometer van de zon Helios tot ongeveer 600 miljoen kilometer. De
beide veronderstelde planeetbanen passen hier heel mooi in. En uit oude
geschriften zijn er zelfs namen bekend van deze planeten. Planeet 5 werd Tiamat genoemd, en planeet 6 Marduk.
Verder vinden we in de asteroïdengordel tussen alle ruwe vormen ook een gave
ronde bol. De astronomie noemt dit een dwergplaneet. Deze dwergplaneet genaamd Ceres zou best wel eens een maan
geweest kunnen zijn van Tiamat of Marduk.
De baan van Ceres ligt ongeveer halverwege de
veronderstelde banen van Tiamat en Marduk.
Op
basis van de getoonde planetaire harmonie kunnen we concluderen dat er voorheen
twee planeten waren waar nu de asteroïdengordel is. De grote vraag is
natuurlijk waardoor deze planeten zijn verbrijzeld. Het enige plausibele antwoord, voor zover ik weet, is gegeven door Zecharia Sitchin. Het blijft me
verbazen hoeveel aversie zijn werk oproept bij mensen die beweren wetenschapper
te zijn. Zolang er geen betere verklaring wordt gevonden lijkt het me
wetenschappelijker Sitchins interpretatie van de Sumerische kleitabletten als hypothese verder te
onderzoeken.
Zeist,
zaterdag 17 september 2011
Johan Oldenkamp