Van ‘Er is meer’ en ‘Het klopt niet’ naar ‘Ik
ben!’
We
beleven nu zeer dynamische tijden. De puzzelstukjes van het Grote
Spel grijpen nu steeds sneller in elkaar. Zo zijn inmiddels
twee grote ‘rivieren’ van bewustzijn samengekomen. De Er-is-meer-rivier en de Het-klopt-niet-rivier
voeden nu samen de steeds groter wordende Zee-der-Wakkeren. En het mooie is
dat het eigenlijk niet eens uitmaakt wat er precies meer is (zoals
bijvoorbeeld geesten, engelen of buitenaardsen)
of wat er allemaal niet klopt (zoals onder andere de vaccinaties, de codex alimentarius of de chemtrails).
In de Zee-der-Wakkeren is onbeperkt plaats voor een
onbegrensd bewustzijn. Echter, voor dogma’s, zelfzucht en vooroordelen is het
water van deze zee veel te zuiver.
De
doorgang van de Er-is-meer-rivier
en de Het-klopt-niet-rivier
naar de Zee-der-Wakkeren gaat via een lastig gedeelte. Dit is de
LoOpInG-waterval.
De naam van deze waterval is een acroniem van Loslaten, Opschonen en InteGreren. Deze drie fasen worden hieronder toegelicht, zodat
nog meer mensen via deze waterval de zee van vrijheid mogen bereiken.
Loslaten – fase 1 van de looping
Vrijheid
begint bij het loslaten van alles wat we niet echt vast hoeven te houden. Deze eerste
bevrijdingsstap is tegelijkertijd de lastigste en de grootste. Dit komt omdat
we doorgaans een onjuist beeld van onszelf vasthouden. We stellen dan ons
zelfbeeld gelijk aan onze persoonlijkheid. Maar we zijn niet onze persoonlijkheid; we hebben een persoonlijkheid. Onze persoonlijkheid is ons lagere
zelf. En ons hogere zelf, dat is nu wie wij werkelijk zijn. Dit wordt ook wel
onze essentie, ons karakter of onze ware natuur genoemd. Zo verwijst de
energetische waarde van onze roepnaam naar onze (sterfelijke) persoonlijkheid
en komen we de energieën van onze (onsterfelijke) essentie op het spoor via de
energiewaarde van ons fysieke geboortemoment. Wie hier meer van wil weten, die
kan daartoe het gratis e-boek Wetenschap van de ziel lezen of het gedeelte over zelfkennis in Oorsprong en bestemming van de mens.
Loslaten
begint bij het kunnen thuisbrengen van iedere impuls, drijfveer, reactie,
waarneming, gevoel of gedachte in ons. Komt deze voort uit onze persoonlijkheid
(ons lagere zelf) of uit ons karakter (ons hogere zelf)? Wanneer we dit
onderscheid niet kunnen maken, dan is dit meestal omdat onze persoonlijkheid
doet alsof deze ons hogere zelf is. Een dergelijk, met valse lucht opgeblazen
persoonlijkheid wordt aangeduid als een ‘ego’. Gelukkig is het ego gemakkelijk
te herkennen aan de behoeftes die het ego nodig heeft om opgeblazen te blijven.
Laten we deze ego-behoeftes maar eens even onder de
loep nemen.
Zekerheid als remedie tegen angst of
afkeuring
Het
ego is absoluut niet gediend van onzekerheid. Het ego wil controle over alles,
en dus ook over de toekomst. Deze controle dient ervoor te zorgen dat de
onderliggende angst-emotie bedekt kan blijven. Het
ego wil zekerheid om zich hiermee te wapenen tegen de angst voor het onbekende. Het ego is eigenlijk een enorme angsthaas.
Via deze angst probeert het ego ons gevangen te houden binnen een klein
kringetje van het bekende. Het ego is ook als de dood voor de dood. En dat is
ook te begrijpen, want wanneer ons fysieke lichaam sterft, dan betekent dat ook
automatisch het einde voor onze persoonlijkheid en de opgeblazen versie daarvan
in de vorm van het ego. Maar ons hogere zelf is onsterfelijk, dus is de fysieke
dood niets anders dan een overgangsfase. De ego-behoefte
aan controle zien we ook heel duidelijk terug in alles wat het ego afkeurt. Het
ego heeft onmiddellijk een negatief oordeel klaar, vooral over anderen. Dit
komt omdat het ego zelf doodsbang is voor afkeuring. Het ego wil zekerheid, en
we herkennen het ego aan angst of afkeuring bij mogelijke onzekerheid.
Onschuld als remedie tegen verdriet
of luiheid
Verder
is het heel eenvoudig om het ego een schuldgevoel aan te praten. Het ego is
doorgaans bereid om ver te gaan om zo de status van onschuld te behouden of
terug te krijgen. Het eigen straatje schoonvegen en houden, daarvoor wil het
ego wel even aan de slag, want eerlijk gezegd is het ego aartslui. Wanneer dit
straatje namelijk schoon is, dan kan het onderliggende verdriet niet aan de
oppervlakte komen. Om de pijn maar niet te voelen, benadrukt het ego maar al te
graag de eigen onschuld. Het ego is dan dus tevens schijnheilig. Het ego wil
ook niet onnodig het risico lopen om een fout te maken. Want een fout maken, of
hierop gewezen worden, dat doet het ego pijn. Het ego wil absoluut geen pijn
voelen. Hierdoor kan het ego terecht komen in een neerwaartse spiraal, met een
steeds sterker wordende zwaarmoedigheid, lusteloosheid of depressie als gevolg.
Eigenlijk zijn dit allemaal symptomen van een volkomen uit de hand gelopen
schuldgevoel. Het ego streeft daarom naar onschuld, en we herkennen het ego aan
verdriet of luiheid bij mogelijke pijn.
Erkenning als remedie tegen woede of
verveling
Een
derde wortel waar we het ego erg blij mee kunnen maken is erkenning,
bijvoorbeeld in de vorm van status, invloed of geld. Wanneer we hier dieper
naar kijken, dan wil het ego eigenlijk alleen maar gehoord worden. Wanneer dit
niet gebeurt, dan wordt het ego uiteindelijk een woedende driftkikker. Deze
woede bouwt zich dan langzaam op, om daarna in volle hevigheid uit te barsten.
De onderliggende woede staat dan vaak in geen verhouding tot die ene laatste
druppel die de emmer van onvoldoende gehoord worden doet overlopen. Het niet
gehoord worden is feitelijk onvoldoende aandacht van anderen krijgen. Het ego
heeft een enorme aandachtshonger, die bovendien steeds groter wordt naarmate
het ego meer aandacht krijgt. Het eerste symptoom dat zich voordoet bij te
weinig aandacht is verveling. Het ego wil voortdurend gestimuleerd worden, en
hoe meer stimulering, des sneller raakt het ego verveeld. En uiteindelijk zal
verveling, wanneer deze te groot is geworden, omslaan in woede. Het ego wil
erkenning (variërend van aandacht tot kroning als winnaar of belangrijkste), en
we herkennen het ego aan woede of verveling bij het mogelijk uitblijven
hiervan.
|
behoefte van het
ego |
allergische
egoreactie bij onvoldoende vervulling hiervan |
maatregelen die
het ego daartoe treft |
|
zekerheid |
angst of afkeuring (onzekerheid) |
controle nastreven en (ver-) oordelen |
|
onschuld |
verdriet of pijn (schuldgevoel) |
eigen straatje schoon houden |
|
erkenning |
woede of verveling (genegeerd) |
aandacht vragen en stimulering zoeken |
Het
ego zit dus eigenlijk zeer eenvoudig in elkaar. En als het ego niet krijgt wat
het wil, dan wordt het ego bang, verdrietig of boos. Aan deze negatieve emoties
herkennen we onmiddellijk dat we met het ego te maken hebben. Sterker nog, alle
negatieve emoties komen voort uit het ego, want ze zijn allemaal terug te
voeren tot één van deze primaire negatieve emoties of een mengvorm ervan.
Bedilzucht, sarcasme, cynisme en irritatie, ze zijn allemaal afkomstig van het
ego.
Loslaten
komt in eerste instantie neer op het loslaten van het ego, en daarmee
automatisch ook van alle negatieve emoties . We laten dan de valse lucht uit
onze opgeblazen persoonlijkheid wegvloeien. En we zijn ons dan bewust dat onze
persoonlijkheid slechts een jasje is dat we in dit leven hebben aangetrokken.
Wanneer
we ons bewust zijn dat we een persoonlijkheid hebben, dan is het doorgaans ook niet meer zo moeilijk om al het
andere los te laten. We zijn dan gewoon dankbaar voor alles wat was, is en zal
komen, maar we klampen onszelf er niet langer krampachtig aan vast.
Opschonen – fase 2
van de looping
Veel
van wat we hebben losgelaten, dat hebben we dan ook niet langer meer nodig.
Voor alle materiële zaken die aldus overbodig zijn geworden is het belangrijk
om deze te verwijderen uit ons leven. Hiermee geven we letterlijk en figuurlijk
ruimte aan nieuwe energieën die deze opengevallen ruimte zullen gaan innemen.
Deze
tweede stap van opschonen heeft niet alleen betrekking
op onze leefomgeving, maar ook op ons innerlijk. Ook in ons fysieke lichaam,
onze gedachten en onze gevoelens ontstaan allerlei overtollige zaken door deze
los te laten, die we daarna maar beter gelijk kunnen gaan opruimen.
Energetische bewegingsoefeningen, meditatie en het drinken van voldoende
zuiverend water kunnen hierbij zeer behulpzaam zijn.
Integreren – fase 3 van de looping
Door
het overtollige los te laten en het geheel op te schonen komen we steeds
dichter tot de kern, zowel van onszelf als van onze eigen waarheid. In de derde
stap is het cruciaal dat we ook steeds meer vanuit onze eigen waarheid gaan
leven. In deze afsluitende stap is het erg belangrijk om onze eigen waarheid
niet te verwarren met de aangedragen waarheid van één of meerdere anderen. We
mogen ons gerust laten inspireren door andermans waarheden, maar wanneer we
gedeeltelijk of geheel meegaan in de waarheid van een ander, dan verliezen we
daarmee gelijktijdig het contact met onze eigen waarheid.
De
tijd van dogma’s is nu definitief voorbij. Ieder dogma is een vooraf opgesteld
raamwerk waarbinnen de werkelijkheid gevangen dient te blijven. Dogma’s zijn
gebaseerd op de ego-behoefte van controle. Dogma’s
komen dus voort uit angst. Alle dogma’s mogen we nu dus los gaan laten. Alle
religieuze-, maatschappelijke- en wetenschappelijke dogma’s staan ons op dit
moment alleen maar in de weg. Laten we deze dogma’s daarom maar snel vervangen
door volledige openheid. Want er is namelijk helemaal niets om bang voor te
zijn. Zonder ego zijn we tevens zonder angst.
Ook
de tijd van guru’s is geweest. Het is prima wanneer
iemand voor zichzelf alles heeft kunnen integreren, maar dit is dan niet meer
dan slechts een praktijkvoorbeeld voor anderen. Iedereen gaat een eigen, unieke
weg, en doet dit in een eigen, uniek tempo en op een eigen unieke manier. Guru’s die dè weg en dè waarheid blijven verkondigen, die belemmeren daarmee
medemensen in het gaan van die eigen weg. Laten we daarom onze kostbare tijd
niet langer verkwisten aan deze guru’s. En het gaat
hier nadrukkelijk niet alleen om medemensen die guru
spelen, maar nadrukkelijk ook om de guru’s uit hogere
dimensies die zich via medemensen tot ons proberen te wenden. Alle wezens in
alle dimensies behoren de Vrije Wil van iedereen te respecteren. En
tegelijkertijd is het heel erg belangrijk dat iedereen gebruik maakt van dit Cosmische Grondrecht. Ook de tijd van volgelingen is dus passé. Wie zich als schaap gedraagt, die zit nog gevangen in
het ego. Schapen zijn bang voor het onbekende. Of ze
zijn te lui zelf de antwoorden te gaan vinden. Of ze willen graag de aandacht
of goedkeuring van de guru. Iedere volgeling volgt
daarom eigenlijk het ego, evenals iedereen die zich opwerpt als guru. Ieder mens is volkomen gelijkwaardig aan ieder ander
mens. Iedere poging om onderlinge ongelijkwaardigheid te verkondigen komt voort
uit het ego of vindt weerklank in het ego.
Klaar voor de looping?
De
huidige gebeurtenissen in het Grote Spel zijn allemaal
bedoeld om steeds meer mensen te laten belanden in de Er-is-meer-rivier of de Het-klopt-niet-rivier.
De plannen voor massavaccinatie vanaf dit najaar, het steeds verder wegnemen
van onze privacy en de invoering van de codex alimentarius
(vanaf 2010) hebben steeds meer mensen doen laten inzien dat hier iets totaal
niet klopt. En de graancirkels, de orbs en de vele
andere ‘onverklaarbare’ fenomenen die zich steeds meer en duidelijker tonen
maken het voor steeds meer mensen zonneklaar dat er veel en veel meer is, dan
wat ons officieel wordt verteld of dat we met ons beperkte verstand kunnen bevatten.
Beide
bewustzijnsrivieren worden dus steeds meer gevuld met nieuwe mensen. Maar er is
nu een opeens een enorm stuwmeer ontstaan voor de LoOpInG-waterval. Al deze
medemensen weten dat er meer is of dat het niet klopt, maar ze hebben niet door
dat dit slechts uitnodigingen waren om naar binnen te gaan. Ze zijn nog steeds
in de greep van het ego, en worden boos op de verantwoordelijken voor al die
waanzin. Of ze worden bang voor wat er aan gaat komen. En een derde groep die
ook nog vastzitten aan het ego heeft dit zelfs helemaal niet door. Dit zijn de zogenaamde salon-wakkeren. Die
denken dat ze al door de waterval zijn gegaan en dat ze nu in de Zee-der-Wakkeren
zwemmen, terwijl ze zich feitelijk in het ego-stuwmeer
bevinden. Deze salon-wakkeren hebben zichzelf
gehypnotiseerd met de gedachte dat ze al beschikken over een onbegrensd,
universeel Christusbewustzijn. De meeste van deze mensen zijn echter te lui of
te bang om door hun eigen verdriet, angst of woede te gaan. Alleen door de
looping van loslaten, opschonen en integreren kunnen we onszelf loskoppelen van
onze persoonlijkheid en bevrijden we onszelf van het ego. Luie, bange,
verdrietige, boze, afkeurende en verveelde mensen zijn slaaf van hun ego. De LoOpInG-waterval
is bedoeld om ons hiervan te bevrijden.
Mensen
die ego-vrij zijn, die kennen geen negatieve emoties
meer. Deze waarlijk wakkere mensen kennen eigenlijk alleen nog maar de Cosmische emotie van onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige en
onbegrensde Liefde.
Mensen
die ego-vrij zijn, die strijden niet. Ego-vrije mensen voeren geen strijd tegen de Duisternis,
tegen de Illuminati of tegen wie of wat dan ook.
Waarlijk wakkere mensen weten dat iedere strijd voortkomt uit ego-behoeften. Wie strijd voert, die doet dat eigenlijk
tegen zichzelf. En hoe harder deze strijd wordt gevoerd, des te moeilijker
wordt het om deze te winnen. De strijd maakt het ego namelijk alleen maar
sterker, en dus zullen we uiteindelijk altijd verliezen. Want het ego zondert
ons af en maakt ons steeds eenzamer, zwaarder, donkerder en ongelukkiger.
Waarlijk
wakkere mensen investeren hun kostbare energieën in het loslaten van alles wat
niet essentieel is, het opschonen van het overtollige en het integreren van
alles wat we dan overhouden. Iedereen doet dit op een eigen manier en in een
eigen tempo. En ook verschilt hetgeen wel of niet essentieel is van persoon tot
persoon.
Niemand
is van het ene moment op het andere ego-vrij. Net als
alles gaat ook dat stap voor stap. Maar iedere stap die we daarin zetten, hoe
klein dan ook, die brengt ons wel een stapje dichter bij de Zee-der-Wakkeren.
Alles wat we nu al los kunnen laten, dat helpt ons op twee manieren. De
verbinding met het oude wordt zwakker en er ontstaat meer ruimte voor het
nieuwe. Wanneer we onszelf volledig hebben bevrijd van het oude, dan zijn we
geworden wie we werkelijk zijn. Ons zuivere bewustzijn kunnen we dan het meest
treffend typeren met de woorden ‘ik ben’.
Persoonlijke noot
Tot
besluit van dit artikel lijkt het me illustratief om te beschrijven hoe mijn
ego is ontstaan en hoe ik nu bezig ben de valse lucht hieruit te laten lopen.
Ik
ben opgegroeid in een relatief arm gezin. Mijn ouders hebben in hun jeugd
weinig opleiding genoten, zoals dat dan heet. Omdat ik redelijk goed kon leren,
kreeg ik op de middelbare school klasgenoten uit veel rijkere gezinnen. Dit gaf
mij een gevoel van minderwaardigheid. En dat werd nog eens versterkt door mijn
korter dan gemiddelde lichaamslengte. Mijn ego zorgde voor een beschermend
schild, volledig gebaseerd op de onbewuste woede (op anderen) omdat ik mezelf
niet accepteerde zoals ik was. Op de middelbare school bleek dat ik in de
logische vakken goed was, maar dat ik mijn stinkende best moest doen voor alles
wat in mijn ogen niet (helemaal) logisch was. Ook nu hielp mijn ego me, want ik
bleek te beschikken over veel wilskracht, doorzettingsvermogen en fanatisme.
Ook dit komt allemaal voort uit het niet accepteren van mezelf. Ik moest en zou
meer of beter worden dan ik was. En met deze zelfverbetering ben ik toen aan de
slag gebleven. Na mijn afstuderen aan de universiteit moest ik het nog beter
doen en ben ik vervolgens ook gepromoveerd. En in mijn loopbaan moest ik ook
steeds een trapje hoger. Bij mijn eerste baan na de universiteit ging me dit
niet snel genoeg, en kwam ik daardoor terecht in de snelle wereld van
consultancy. Dat vond mij ego aanvankelijk erg leuk: chique kantoor, rijden in
nieuwe lease-auto’s en praten met de (sub-) top van grote organisaties. Maar
ook dat ging me uiteindelijk ook niet snel genoeg, en bovendien vond ik het
werk ook niet leuk meer, en kwamen de files mijn neus uit. Met de start van
mijn eigen bedrijf was mijn ego helemaal in zijn nopjes. Eigenlijk was ik
gewoon een zelfstandige zonder personeel, maar ik zag mezelf liever als
directeur (van mijn eenmanszaak).
En
toen bevond ik me opeens, zonder dat ik het echt aan zag komen, in een zeer
pijnlijke echtscheiding. De pijn dat ik mijn drie jonge kinderen niet langer
dagelijks zou zien opgroeien was voor mij ondragelijk (en raakt me zo nu en dan
nog steeds). Omdat we door moeten (van wie eigenlijk?) heb ik me vervolgens
(weer) volledig gestort op mijn werk. Het fanatisme van mijn ego kwam daar goed
bij van pas. En op een gegeven moment kwam er een vacature voor lector aan een
hogeschool voorbij. Een dergelijke functie als HBO-professor sprak mijn
ego zeer aan. Ik was graag bereid hiervoor van Zeist (mij ego was dol op de
associaties die deze plaatsnaam bij velen opriep) naar Emmen te verhuizen, ook
omdat ik zo hoopte echt een nieuwe start te kunnen maken. Maar een nieuwe start
met het oude ego zal uiteindelijk alleen maar meer van hetzelfde brengen. En
dat was dus ook zo. Op het moment dat ik me realiseerde dat ik me in een
doodlopende straat bevond, ben ik begonnen met het loslaten van zaken die ik
niet echt nodig heb. Zo heb ik mijn baan opgezegd en heb ik later ook mijn
eigen bedrijf gestaakt. Stap voor stap maak ik me zo steeds meer los van
structuren en patronen die mij niets wezenlijks te bieden hebben.
Eind
oktober 2008 voelde ik dat het mijn roeping was om te zorgen dat steeds meer
mensen door krijgen dat er meer is en dat er vanalles
niet klopt. Mijn website, lezingen en later ook boeken en artikelen zijn
bedoeld om anderen te vertellen wat er volgens mij allemaal zoal meer is en wat
er allemaal niet klopt. Al op vrij jonge leeftijd wist ik dat er meer was. Dit
heeft me daarna altijd bezig gehouden, maar in mijn fase van carrière met gezin
kwam het wel erg op de achtergrond te staan. Sinds ik de chemtrails op het spoor kwam,
kreeg ik ook steeds meer andere zaken door die niet klopten. Het kantelpunt
kwam voor mij toen ik door kreeg dat het officiële 9/11-verhaal totaal niet
klopte. Op een gegeven moment drong het tot me door dat dit alles bedoeld is om
ons bewustzijn te verruimen en om ook innerlijk wakker te worden. Vanaf dat
moment ben ik begonnen met het bewust loslaten, opschonen en integreren.
Als
eerste heb ik mijn voeding drastisch veranderd. Geen alcohol was voor mij de
eerste echte grote stap richting bewust eten en drinken. Sindsdien ben ik eigenlijk
iedere dag bezig met mijn fysieke lichaam steeds beter te voorzien van
uitsluitend essentiële opbouwstoffen, voor zover als mogelijk. Verder doe ik
consequent dagelijkse bewegingsoefeningen om de innerlijke energiestromen te
activeren. Ook hou ik al mijn spieren in conditie en zoek ik dagelijks via
meditatie de innerlijke stilte op.
Ik
leer steeds beter op mijn intuïtie te vertrouwen wanneer ik nieuwsfeiten of
nieuwe inzichten aangereikt krijg. De reguliere berichtgeving negeer ik
eigenlijk al geruime tijd volkomen, tenzij ik even wil zien of lezen hoe
bepaalde zaken gebracht worden. Maar ik merk ook dat ik de laatste tijd steeds
meer behoefte heb om ook de vrije nieuwsbronnen even links te laten liggen. Het
is daarom nogal paradoxaal te noemen, dat ik dit nu allemaal opschrijf in de
hoop dat velen dit zullen lezen, terwijl ik zelf steeds meer de neiging krijg
berichten als deze over te slaan.
Maar
goed, ik merk ook iedere keer weer dat we precies datgene aangereikt krijgen
wat we op dat moment heel goed kunnen gebruiken. Niets gebeurt toevallig. U
leest dit dus ook niet zo maar. Het is precies de bedoeling dat u dit nu leest.
Dank
hiervoor en dank dat ik het mocht opschrijven!
Johan
Oldenkamp
Dit
artikel is in het najaar van 2009 eveneens gepubliceerd via:
·
WantToKnow.nl (met reacties)
·
Argusoog.org (met
reacties)
·
Spiegelbeeld (jrg. 16, nr. 11, blz. 4-7)