Voorbij de holle leegte van de schijnwerkelijkheid

Gisteren was ik aanwezig in Centrum Goud te Eibergen in het kader van het eerste internationale Vrijheidsfestival (meer). De spreker na mij liet met vele overtuigende voorbeelden zien dat ons ‘ik’ een illusie is. Omdat alles is zoals het is en alles gebeurt zoals het gebeurt concludeerde deze enthousiaste man dat er niets meer is. Tijdens zijn show (want hij voerde een indrukwekkende one man show op) begon ik me echter steeds ongemakkelijker te voelen. Het ‘kwartje’ viel pas bij me toen zijn ego vol trost even liet vallen dat hij nu bezig was met het maken van een televisieserie hierover. Zijn conclusie ‘dat er niets meer is dan dit’ past namelijk heel goed bij de ‘waarheid’ die we van de reguliere wetenschap via de reguliere media voorgeschoteld krijgen (afkomstig van de top van de machtspiramide).

Ook ik zie dat het ‘ik’ een illusie is. Echter op basis van mijn onderzoek trek ik juist de tegenovergestelde conclusie: er is meer. In de schaduwwerkelijkheid van de fysieke realiteit is alles inderdaad een lege huls, inclusief onze persoonlijkheid. Dat is de wereld van de illusie, of maya in het Sanskriet. Maar voorbij de sluiers van de illusie is er veel en veel meer. Dat noem ik de stroomwerkelijkheid van de samenspelende levensenergieën.

In de schaduwwerkelijkheid vinden we inderdaad nergens een oorspronkelijke actor die geen reactor is (dit wordt ook wel de onbewogen beweger genoemd). Dat komt omdat we in die buitenste werkelijkheidsring alleen maar schaduwen aantreffen. En schaduwen hebben inderdaad geen Vrije Wil. Het is echter een enorme denkfout op om basis daarvan te concluderen dat Vrije Wil niet zou bestaan.

Ons bewustzijn speelt mee in de stroomwerkelijkheid van de levensenergieën. Hoe hoger ons bewustzijn is, des te meer we ons bewust zijn van de volledige keuzeruimte die we ieder moment opnieuw hebben. Het algehele bewustzijnspel is juist zo interessant vanwege deze Vrije Wil. Het bewustzijnspel is in feite een fascinerend adventure game waarbij het doel is om de verborgen uitgang te vinden. Op die uitgang staat met grote letters ‘Onvoorwaardelijke Liefde’ geschreven. Deze deur gaat echter pas open nadat we in onszelf het contact met de Bron zo krachtig is geworden dat wij zelf een bron van onvoorwaardelijke liefde zijn geworden. En dat gebeurt pas nadat ons bewustzijn voorbij de illusie van het eigen ego kan zien.

De vaste bezoekers van Pateo.nl die herkennen deze woorden nu zo langzamerhand wel (neem ik aan). Maar wat betekenen ze nu precies voor jou? Hieronder lezen jullie een persoonlijk verslag van Annet Boonstra. Dat verslag kan worden gezien als haar antwoord op deze vraag. Annet is één van de kernteamleden van Pateo. Het onderstaande verslag komt uit een emailbericht dat ze stuurde aan de andere kernteamleden, met een afschrift aan mij. Ik hoop dat haar verslag kan helpen om duidelijker te maken wat ik bedoel met de bewustzijnsontwikkeling van macht via kracht naar heelheid. Annet deelt in dit verslag haar belevenissen van de afgelopen week. Ze laat daarin zien hoe haar belevenissen een spiegel vormen van haar bewustzijnstoestand. Ik geef daarom hierbij heel erg graag het woord aan Annet.

Annet: “Graag wil ik in verbinding met jullie delen hoe ik de afgelopen week heb ervaren:

Hoe:

Afgelopen week was een aaneenschakeling van 'toevalligheden' voor mij. Ik had besloten de (maya=schijn) 'wereld buiten mijzelf' even te laten voor wat het was (werk, gezin, huishouden enz.) Ik ontdekte door (geheel zelf vrijblijvend, vrijwillig en in vrijheid) te kiezen voor mezelf, dat ik daarmee 'werkte' aan m'n eigen bewustzijn.

Afscheid van het duister:

Voor mij was de afgelopen week een heel speciale week, waarin ik naar mijn kern ben gegaan. Ik 'worstelde' afgelopen week met de vraag hoe we gezamenlijk (verbindend) een goede webpagina binnen Pateo neer konden zetten. De gezamenlijkheid (verbinding) was voor mij ontzettend belangrijk. Het hield me zelfs uit m'n slaap, al puzzelend probeerde ik het rond te krijgen. Om de verbinding te bevorderen had ik voor een ieder een mooie rol en presenteerde deze door middel van mijn uitvoerende oplossing. Bij het lezen van jullie mails herkende ik mezelf ook in jullie kracht. In heel veel gevallen dacht ik 'He, dat kan/heb ik ook!' Ik kan vanuit mijzelf ook goed selecteren, bescheiden zijn, erg sociaal zijn, goed naar mensen luisteren etc. De volgende ochtend las ik op Pateo, Johans 'oplossing' nog eens goed. Opeens zag ik dat een ieder van ons overal kon staan. Ron is met zijn bescheidenheid ook een hele goede 'politieagent', maar ook vanwege zijn bescheidenheid een uitstekende bemiddelaar in het aanbieden van 'wakkere' workshops of cursussen enz. Ik kon dit van een ieder heel duidelijk zien. Sorry hoor, lieve kernteamleden, ik zag dat ik jullie een (zeer goed/liefdevol bedoelde) mogelijke rol/taak probeerde aan te reiken. Later zag ik dat ik vanwege mijn 'waarmening' mezelf en daarmee jullie 'vast' had gezet. Ik uitte mijn 'waarmening' .... (Waarmening = Door onze ‘ware mening’ tegen een ander te uiten dwingen we impliciet ook die ander om een ‘ware mening’ te kiezen, om zo eveneens de grenzenloze vrijheid van de flexibiliteit te verliezen). Yfke liet het me 'weten', door dit liefdevol aan te geven in haar mail.

Magisch:

Doordat Johan ook aan mij vroeg om mijn kracht aan te geven en tevens een plan te bedenken om via de mainstream media de boodschap van 'het licht' te verspreiden, zag ik twee werelden. 'Licht' en 'duister/donker'. Ik werd mij (zeer) bewust dat ik mij bevond in Plato's grot, ik zag mijn eigen schaduwen op de muur! Het 'licht en donker' is niet buiten mij, maar 'in' mij, was wat ik zag!

De afgelopen maanden mocht ik dan ook geheel 'toevallig', regelmatig 'zien' dat de ego's in mijn omgeving verdwenen. Sinds afgelopen week zag ik ze niet meer. Niet op mijn werk, niet thuis, niet bij vrienden, buren of familie, niet meer in winkels... nergens! Ook herkende ik mij steeds vaker in de ander en dacht dan 'He dat is gek... die lijkt op mij!'. Afgelopen week kwamen deze 'confrontaties' in ontzettend snel tempo op mij af. Ik herkende veel van jullie in mezelf, noemde het 'gelijkgestemden'. Samen wilden we 'slapende' mensen 'wakker' maken en dat voelde ontzettend goed voor mij.

Deze week ging ik op 'ziekenbezoek' (heelheidsbezoek) bij een vrouw die ik niet of nauwelijks kende. Haar zoon zat de afgelopen jaren bij mijn zoon in de klas en zo 'kenden' we elkaar. We spraken elkaar eigenlijk nooit, maar hadden een poos geleden afgesproken om bij elkaar op bezoek te gaan. Een paar weken geleden vertelde ze mij dat ze borstkanker had. Ze had het zelf ontdekt en was naar de huisarts gegaan. Bij binnenkomst had de vrouw verteld dat ze kanker had en graag doorverwezen wilde worden naar het ziekenhuis. De huisarts 'voelde niets' (in haar borst) en wilde haar niet doorverwijzen. 'Ik ga toch, het moet er weg/vandaan en dan ben ik weer beter' was wat ze zei.

Al pratende met deze vrouw ontdekte ik dat ook wij erg op elkaar leken. Steeds dacht ik 'heb ik hier nu een goed gesprek met haar, of een goed gesprek met mezelf (?)'. Ze vertelde me dat de kanker weg was en ook nooit weer terug zou komen. Zonder op de hoogte te zijn dat ik paranormaal ben, wist ook ik (gek genoeg) dat het waar is. Dit kwam omdat ze zo dicht bij haarzelf was, ze sprak compleet vanuit haar kern (haar hart). Ze sprak (schiep) de waarheid en daarmee haar eigen (en mijn) waarheid. Want ook ik kan niet om de WAARHEID heen. Het was alsof ik in de spiegel keek, ik zag mezelf in haar en ik zag haar door mij.

Begin dit jaar ben ik naar een lezing over het leven en 'werk' van Bruno Gröning geweest, in Groningen. Bruno Gröning vertelde mensen dat ze hun ziekte weg mochten/konden geven, indien ze dit geheel zelf verkiezen. Dat aspect intrigeerde mij. Ik was mij inmiddels (half) bewust dat wij onze eigen wereld creëren door onszelf ervan te overtuigen. Bij binnenkomst kwam ik naast een vrouw te zitten. Ze stelde zich voor en vertelde meteen 'Ik heb reuma'. 'Nou... ' dacht ik, 'zolang u dit blijft zeggen, zult u het hebben. U overtuigt mij niet, maar vooral uzelf'. Ik wist niet hoe ik die vrouw moest helpen.... Ze bezocht al jaren de Gröning-bijeenkomsten in de hoop dat Gröning ook haar reuma tot zich wilde nemen. 'Oei’, dacht ik, 'dan kun je hier de komende .. tig jaren nog naar toe gaan, maar je raakt het niet kwijt!’ Ik vond ook niet dat ik op de knieën voor die vrouw kon gaan liggen, om haar te smeken 'Geef het toch weg'. Ik vond het vreselijk om te zien, maar wist niet hoe ik haar kon bereiken. (Als ik toen geweten had dat ik het verschil was, dan had ik het ingezet).

Wakker:

Als kind dacht ik vaak 'wat doen wij hier op aarde, waarom zijn we hier en wat doe ik hier?'. Ook vroeg ik mij vaak af, of de mensen om mij heen de wereld net zo bekeken als ik. Ik weet nog dat ik (als kind) met mijn moeder in de auto zat, ze zei 'kijk die donkere lucht eens!'. Ik dacht: 'ziet zij die lucht net zo donker als ik? En is haar gras even groen als de mijne?' Nu kan ik 'zien' en 'weet' ik dat mijn moeder (voor mij), 'mijn donkere lucht' creëerde, door haar waarmening te uitten aan mij. Waarmening = Door onze ‘ware mening’ tegen een ander te uiten dwingen we impliciet ook die ander om een ‘ware mening’ te kiezen, om zo eveneens de grenzenloze vrijheid van de flexibiliteit te verliezen. Ik ‘kon daarentegen 'mijn' groene gras laten 'zien' aan mijn moeder, door de waarmening van mij! 'Licht en donker' samen in één auto! 'Licht en donker' altijd samen, altijd in balans.

Mijn beppe (= oma) had vroeger een schitterende koets op de schoorsteenmantel staan. Toen ik als kind bij hen kwam, keek ik vaak en erg lang naar de koets. Ik was er erg van onder de indruk! Ik wilde de koets heel graag hebben en vroeg mijn beppe dan ook vaak 'Als beppe er niet meer is, mag ik die koets dan hebben?'. Kijkend naar de koets, die in volle glorie stond te stralen op de schoorsteenmantel, totaal compleet (= heel) voor mij. De schitterende koets (lichaam), met paarden (gevoel) en een echte koetsier (ego)...... Het meest betoverende vond ik de 'prinses' en de 'prins'. Als kind 'was' ik de prinses. In Johan's boek 'Oorsprong en bestemming van de mens' las ik de indrukwekkende metafoor over de koets. Deze metafoor hielp me bewust te worden van mijn ego.

De afgelopen jaren hadden mijn zus(je) en ik bijna dagelijks contact. We spraken dan over bewustzijn/ wat we 'zagen' in de 'wereld buiten onszelf'. Graag gaf (schiep) ik haar de metafoor van de koets. Ze ging er zelf geheel vrijwillig mee aan de slag en zei 'Dat is toevallig, Annet. Komt weer die koets die jij gekregen hebt van beppe, voorbij'. In de tussenliggende periode staat de koets nog steeds te wachten bij mijn ouders op de kast. 'Wil je die koets niet eens mee?', vroegen mijn ouders het afgelopen jaar regelmatig aan me. Als kind wilde ik zo graag de prinses zijn, de prinses van die prachtige koets. Als kind zag ik ook de prins staan, die de deur opende voor de prinses. Alleen op deze manier kon ook zij uitstappen.... De 'passagier' (hogere zelf) mag uit de koets stappen, wetende dat de koets niet meer nodig is. Het is voor mij tijd om de koets op te halen, tijd om 'm te verenigingen met mij. De koets 'het licht' samen met 'het donker in mij'.

Toeval?

Ik ben blij nu ik het door mezelf gecreëerde 'toeval' kan verklaren. Want als mijn 'hogere zelf' eens vanuit het hart dacht aan een ander, dan belde die ander opeens. 'Oh, dat is toevallig', is wat ik dan zei. En wanneer ik iemand vanuit mijn kern haatte, dan spiegelde mijn 'buitenwereld' dat aan mij. Ik zag dan in mijn omgeving ruzie, ellende, oorlog en verdriet.....

Intens gelukkig ben ik, omdat ik afgelopen week om middernacht, een mail aan mezelf schreef 'Ik ben wakker'. Ik schreef mezelf 'de boodschap van het licht' in een donkere omgeving. 'Licht en duisternis' alweer bij elkaar? Hoe vaak hebben we dat nu niet mogen zien.

Verbinding 'donker en licht':

Jaren geleden kwam ik op Johans website www.pateo.nl. Het was nog in een pril stadium, want er stond nog maar één reactie van Sabine Keur op zijn site. De informatie 'trok' mij, omdat ik de waarheid herkende. Vanaf dat moment heb ik bijna dagelijks zijn nieuws gevolgd. Buiten alle andere 'wakkere' sites was Pateo mijn grote favoriet. Ik was een echte Johan-fan, zou je kunnen zeggen. 'Dit kon wel eens een groot man worden', was wat ik dacht. Niet rijk of beroemd zijn, maar in de waarheid die hij uitdroeg.

Een aantal keren had ik voor mezelf een mail geschreven aan Johan. Het is er nooit van gekomen om de mail te versturen, ik twijfelde aan mezelf (en daarmee ook aan Johan). Want ik creëer immers zelf de 'wereld buiten' mij. Want wie twijfelt aan 'Het Al Dat Is', (HET AL DAT IS dat ben ik en ook jij), die twijfelt aan zichzelf. Twijfel zorgt ervoor dat wij kilometers ver verwijderd worden van onszelf. We overtuigen hiermee onszelf en daarmee ook de ander in de 'wereld buiten ons zelf'.

De afgelopen maanden kwam ik door Johans ontdekking van de Gizeh-boodschap (via de mail) met hem in 'contact'. Op Want To Know, las ik dat hij hulp zocht bij het zoeken naar wiskundigen en astronomen, hij wilde zijn gevonden boodschap laten valideren. Dit was voor mij het signaal voor actie, vanuit mijn kant.

Via zijn mailadres bood ik mijn hulp aan. Ik heb toen mailadressen van astronomen en wiskundigen voor hem uitgezocht. Ik had wederom geen idee dat ik het 'buiten mezelf' zocht. Want zolang ik geloofde om het BEWIJS te zoeken bij de 'oude wetenschap' vinden we het nooit. Johan had iemand nodig die wist dat hij de waarheid sprak! Het 'LICHT' (= DE WAARHEID) kon verbonden worden met 'het donker', doordat ik 'het donker' ontdekte in mij (niet in de 'wereld buiten mij').

Dubbel:

De afgelopen dagen voelde ik mij dubbel. Ik kon er niet 'omheen'. Ik zat om tafel met mezelf en de ander, twee (dezelfde) mensen samen één. Ik schreef een mail aan mezelf en daarmee tegelijkertijd aan jullie. 'Even' wist ik niet meer hoe het zat. Ik voelde me alleen, zag niet meer wie van ons nu echt bestond, ik of de juist ander. Ik werd overspoeld door twee werelden en samen zijn ze één. Duizelingwekkend veel 'toevalligheden' kwamen langs, ik kon ze allemaal herkennen, want ik zag 'het licht'. Nu zie ik niet meer 'dubbel', de maya (schijn) heeft zich aan mij getoond. Het 'LICHT' liet mij weten 'ik richt me op buiten' en dat was het signaal!

Maya:

De Gizeh-Klok geeft het duidelijk aan, we mogen wakker worden, het is in ieder geval tijd om op te staan! Wie wil mag blijven slapen, maar dat geeft alleen jezelf verdriet. Niemand kan je dan meer helpen, alleen omdat je het zelf niet ziet.

De ontroerende waterval van innerlijke informatie voelde als een 'hele bevalling' voor mij. Het licht in mij is geboren en ik ben mij bewust van 'het donkere' in mij. Het donker kon het licht herkennen, alleen door de waarheid te laten 'zien'. Want waarheid is herkenning, zoals ik zelf bij het 'ziekenbezoek' heb kunnen 'zien'.

NOOIT en TE NIMMER zal ik nog kiezen om te zoeken naar 'het donkere' in mij. Ik kan er nu om lachen, die schijn (=maya) 'wereld is buiten mij'!

Tranen van geluk, biggelden over mijn wangen! Hand in hand vieren wij nu gezamenlijk en uitbundig het VRIJHEIDSFEEST! Want alleen in vrijheid kan ik zoeken naar de (maya=) schijn!

God:

'Uw wil geschiede' dan geschiedt hetgeen ik kan 'zien' in de 'wereld buiten mijzelf'. Ik kan zelf kiezen voor 'het donker' in mij.

De Bron:

De Bron is volledig HELDER nu 'donker en licht' weer verenigd zijn. Dankzij de bewustwording van het 'donker in mij' weet ik dat 'De Bron' wederom 'draait' om mij!

Ongekende mogelijkheden:

Vanaf NU is er alle ruimte en tijd voor ongekende mogelijkheden!

Stroom van Liefde:

De ECHTE VOLLE LIEFDE kan stromen door DE WAARHEID te vinden in jezelf.

Balans:

Er is balans tussen het mannelijke en het vrouwelijke in mij, en tussen het 'donker' en het 'licht'.

'Magische spreuk':

Als ik het kan, dan kun jij het ook. Want ik ben jij, en SAMEN zijn we één.

Snelheid:

Wordt gegeven door het 'LICHT'.”

Tot zover Annets verslag en inzichten van de afgelopen week. Ik hoop dat een verhelderend effect mag hebben. Indien dat zo is, dan zullen vaker persoonlijke belevenisverslagen hier te lezen zijn. Bedenk hierbij alsjeblieft wel goed dat dit niet de waarheid is, want het is Annets waarheid van de afgelopen week. Evenzo is het ook het begin van dit artikel niet de waarheid, maar slechts mijn waarheid van nu als reactie op de gistermiddag gepresenteerde waarheid door een collega-waarheidszoeker.

Zeist, maandag 21 november 2011

Johan Oldenkamp

Pateo.nl