De identiteit van Jezus Christus

(ook beschikbaar in het Engels (English) en het Frans (Français)

(Naast Kerstmis, worden hieronder ook Pasen, Pinksteren en Hemelvaart uitgelegd)

Om te beginnen heb ik een verzoekje aan jou, mijn waarde lezer. Zou eens op het internet willen gaan zoeken naar afbeeldingen met als zoekterm ‘IHS’? Dat kun je doen door bijvoorbeeld hier te klikken.

Wat betekent ‘IHS’? Om te beginnen zijn dit niet onze ‘gewone’ letters, maar het zijn Griekse letters. Zetten we deze Griekse letters om naar onze gebruikelijke letters, dan krijgen we ‘IES’ of ‘JES’. Ik hou hier ‘Jes’ aan, want zo behoort dit woord ook te worden uitgesproken, precies zoals het Engelstalige ‘yes’ (‘ja’ in het Nederlands).

Zoals op de onvoorstelbaar vele afbeeldingen van ‘IHS’ te zien is, verwijst ‘Jes’ naar onze zon, die ik overigens Helios noem (wat de naam is die de Oude Grieken gaven aan onze zon). In de beschavingen voor de Oude Grieken werden er andere namen gegeven aan onze zon, en het is voor mij erg raar dat wij in onze ‘beschaving’ geen naam hebben voor onze zon (vandaar dat ik de naam Helios weer in ere heb hersteld). De Sumeriërs noemden hem Utu, en de Babyloniërs Shamash. De naam van Helios in het Sanskriet is Surya. De Oude Egyptenaren hadden zelfs meerdere namen om naar de zon Helios te verwijzen. Bij zonsopkomst werd hij Horus genoemd (komt daar ons woord horizon vandaan?), en bij zonsondergang (of sunset in het Engels) was zijn naam Seth. Helios op zijn hoogste punt aan de hemel werd door de Oude Egyptenaren aangeduid als Ra.

Het woord ‘Jes’ (of yes) verwijst dus naar het positieve zonlicht dat we mogen ontvangen, en waardoor leven mogelijk is op onze planeet. Kijken we omhoog naar de zon Helios, dan maken we de beweging van ja-knikken met ons hoofd. De zon heet dus ook Jes of Yes. In de loop de jaren is de uitspraak van Jes uitgerekt tot Jesus (of Jezus). Met Jezus wordt dus de zon Helios bedoeld. En een rondje om Helios noemen we nog steeds een jaar (wat van ‘ja’ komt), evenals ‘year’ van ‘yes’ komt in het Engels.

Helios is onze Vader die in de hemel is, want daar kunnen we hem overdag zien. Zoals in het essay getiteld ‘De Scheppingsstraal’ wordt uitgelegd (link), is Hunab K’u de vader van Helios, die de Maya’s de naam Ahau gaven. Hunab K’u is de naam van de centrale ster van ons sterrenstelsel (genaamd de Melkweg). Hij is daarmee dus onze Grootvader. In de Maya-cultuur neemt de God Hunab K’u de centrale plaats in. Daarmee is Jezus (lees: onze zon) de zoon van God (lees: het midden van de Melkweg). Inderdaad, de zon is de zoon (of the sun is the son in het Engels). Zou de gelijkenis van deze woorden toeval zijn? Wie nog in toeval gelooft, die heeft geen weet van de werkelijke dynamiek, want toeval is onbegrepen dynamiek.

Jezus wordt inderdaad ieder jaar opnieuw geboren op 25 december, zoals in het essay getiteld ‘Hoe laat is het?’ wordt uitgelegd (link). Daarvoor was Jezus inderdaad drie dagen dood, na aan het kruis te zijn genageld. Maar dit oorspronkelijke verhaal gaat niet over een mens van vlees en bloed, maar het gaat over onze beleving van de jaarlijkse beschijningsdynamiek vanaf de zon Helios. De kerk probeert al eeuwenlang mensen te misleiden door ze de werkelijke betekenis van al deze belangrijke gebeurtenissen te onthouden. Alleen mensen die echt wakker zijn, die zijn in staat om deze sluiers van misleiding aan de kant te schuiven.

Op het niveau van ons zonnestelsel is Jezus de Here God. De Heer is de (lokale) Heerser. In de oudheid werd de Heerser gezalfd. De Heerser is dus ook de Gezalfde, en dat is de betekenis van zowel het woord Messias, als het woord Christus (of eigenlijk: Christos).

De ware en enige identiteit van Jezus Christus is dus die van de zon Helios.

Betekent dit dan dat er niet een man is geweest die op 33 jarige leeftijd op de rug van een ezel Jeruzalem vanuit het oosten in kwam rijden? Dat weet ik niet. Ik kan mij in ieder geval niet herinneren dat ik daar bij ben geweest. Wie dat wil geloven, die mag dat helemaal zelf weten. Voor mij is weten hoger dan geloven. Volgens mij zit ook onder ook dat verhaal een diepere betekenis. Ik denk dat het de hoogste tijd wordt dat we alle kerken omvormen tot helende ontmoetingsplaatsen die 24/7 open zijn, gebaseerd op Liefde en waarin we elkaar lief hebben. En laten we de Bijbel alleen nog maar gebruiken om wetenschappelijk onderzoek te doen, want daarvoor is deze gebundelde selectie van oude geschriften geschreven (naast nog veel meer geschriften). Eeuwenlang heeft de kerk geprobeerd deze kennis voor de mensheid verborgen te houden (en ligt er een schat aan kennis verstopt in de kelders van het Vaticaan). Dan kan nu niet meer, want er zijn inmiddels te veel mensen wakker om dit nog langer verborgen te houden.

Het zonlicht heeft een helende werking. Zonlicht komt van de plasma-uitstoot van Helios. Plasma komt overeen met de energiehoedanigheid van Vuur. En Vuur komt weer overeen met Spiritus in het Latijn, met Spirit in het Engels en met Geest in het Nederlands. Zonlicht is de helende Geestkracht (en bij een tekort eraan worden we naargeestig en neerslachtig). Zonlicht is de Wholly Spirit, de Holy Spirit of de Heilige Geest. Zo zien we dus dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest alledrie naar de zon Helios verwijzen, en dus naar Jezus Christus, de zoon van God, die onze Vader is die in de Hemel is, en die ons de Heilige Geest geeft.

Ik begon dit artikel met een verzoekje, en daar eindig ik ook mee. Zou je dit artikel willen doorsturen naar alle gelovigen die jij lief hebt, zodat ze zich misschien zelf kunnen bevrijden van de kerkelijke sprookjes, vooral nu in deze donkere dagen vlak voor de kruisiging van onze Lieve Heer Jezus Christus (donderdagochtend aanstaande).

Zeist, zondag (de Dag van de Here God, Jezus Christus, de zon genaamd Helios), 18 december 2011

Johan Oldenkamp

Pateo.nl

Ook geplaatst op:

o Alleen de Waarheid.nl (met reactiemogelijkheid)

o Bovendien.com (met reactiemogelijkheid)

o Het Uur van de Waarheid.info (met reactiemogelijkheid)

o Want to Know.nl (met reactiemogelijkheid)

o UnityNet.nl (bij Nieuws 21-12-2011)

o Argusoog.org (met reactiemogelijkheid)

o De Hoogste Tijd.info (extra kerstnummer, bladzijde 6)

De betekenis van Kerstmis en Pasen

(Click here for English)

Ik heb naar aanleiding van bovenstaand artikel (link) vele vragen gekregen over hoe het dan precies zit met Pasen. Graag geef ik in dit naschrift daar antwoord op:

Met Christ-mas vieren we dus de (weder-) geboorte van de Lichtbrenger. Vanaf dat moment wordt het ieder etmaal iets langer licht, en iets korter duister. Het duurt echter tot na de lente-equinox voordat er in een etmaal meer licht dan duisternis is. En dat vieren we dus met Pasen. Paaszondag valt altijd op de eerste zondag na de eerste volle maan volgend op de lente-equinox. Deze viering is daarmee altijd op de Dag des Heren, in afstemming op de cyclus van (Regentes) Luna. We eren daarom (in Nederland) naast de zon Helios (op zondag: Paaszondag), dus ook de maan Luna (op maandag: Paasmaandag).

In het Engels wordt dit feest Easter genoemd, want de triomferende Lichtbrenger verschijnt daar boven de horizon (in het oosten, of in the East in het Engels). Een andere verklaring voor deze naamgeving is dat het stamt van het oude woord Eastre, wat lente betekent. Ook wordt de aanduiding van Passover in het Engels gebruikt, wat van het Hebreeuwse Pesach komt. En daar weer van afgeleid komt het Nederlandse Pasen. We vieren dan dus dat het Licht de Duisternis (wederom) heeft ingehaald (to pass over in het Engels betekent voorbijgaan of passeren). De viering van dit inhalen vindt in verschillende tradities op verschillende momenten plaats, maar altijd ná de lente-equinox.

De kerk heeft er dus een behoorlijke warboel van gemaakt (nog afgezien van de personificatie van deze celestijnse ijkmomenten). De Kruisiging van Jezus is dit jaar op 22 december om 06:30 uur. Zijn wederopstanding uit de dood is bij de zonsopkomst op 25 december (drie etmalen na de kruisiging, waarbij met het kruis de gekruiste lijnen van de vier zonnewendes worden bedoeld). Dat is dus tevens zijn (weder-) geboorte. We vieren dan dat het licht dagelijks meer terrein terugwint. Het duurt dan echter nog een kleine 90 etmalen voordat het licht weer opnieuw de ‘baas’ is. Dit inhalen door het licht van de duisternis vieren we met Pass-Over oftewel Passeren. Het Paasfeest is dus gewoon het Passeerfeest. En evenzo kunnen we zeggen dat het Kerstfeest het Come-back Feest is (van het Licht).

Het is dus allemaal helemaal niet zo ingewikkeld. Alleen wanneer je bent gehersenspoeld door de fabeltjes van de kerk, ja, dan is het misschien ietsjes lastiger om deze eenvoudige waarheid tot je te laten doordringen. Heb je al kaartjes gekocht om de Kruisiging van Jezus 2011 live bij te kunnen wonen? Ik heb gehoord dat Golgotha al bijna is uitverkocht dit jaar. Wees er dus snel bij, want vol is vol.

Have Fun! En allemaal een fijne viering van het Lichtfeest gewenst.

Zeist, maandag (de Dag van de maan genaamd Luna), 19 december 2011

Johan Oldenkamp

Pateo.nl

Ook geplaatst op:

o Alleen de Waarheid.nl (met reactiemogelijkheid)

o Want to Know.nl (met reactiemogelijkheid)

o UnityNet.nl (bij Nieuws 21-12-2011)

o Argusoog.org (met reactiemogelijkheid)

En hoe zit het dan met Hemelvaart en Pinksteren?

Pinksteren is altijd 7 weken na Pasen. En Hemelvaart is 10 dagen voor Pinksteren. Nadat het licht de duisternis heeft gepasseerd met Pasen (het Passeerfeest), klimt Helios dagelijks hoger aan de hemel. Na 39 etmalen wordt deze opwaartse vaart in de hemel gevierd tijdens Hemelvaart. Dit zijn precies 3 perioden van 13 etmalen (oftewel een drie-eenheid van scheppingsoctaven, bestaande uit 8 hele- en 5 halve tonen). En na 49 etmalen (7 weken van ieder 7 etmalen) vieren we de (hernieuwde) kracht van het zonlicht. Met Pinksteren vieren we immers de uitstorting van de Heilige Geest, waarmee het zonlicht wordt bedoeld. Rond Pinksteren kunnen we weer goed de volle kracht van de uitstralingen van Helios voelen (mits er niet teveel wolken tussen drijven).