Introductietekst voor wetenschappers

 

De belangrijkste meerwaarde van het werk van Johan Oldenkamp is dat hij het werk van baanbrekende wetenschappers verbindt. Bovendien is hij in staat het geheel eenvoudig, compact en feitelijk te presenteren.

 

Het werk van de volgende baanbrekende wetenschappers (op omgekeerde volgorde van geboortejaar) heeft Johan inmiddels al (gedeeltelijk) weten te integreren:

o       Nassim Haramein (1962)

o       Carl Calleman (1950)

o       Walter Thurner

o       Bruce Lipton (1944)

o       Masaru Emoto (1943)

o       Erich von Däniken (1935)

o       David Hamel (1924 – 2007)

o       Zecharia Sitchin (1922)

o       Wilhelm Reich (1897 – 1957)

o       Georges Gurdjieff (1868 – 1949)

o       Nikola Tesla (1856 – 1943)

o       Victor Schauberger (1885 – 1958)

o       Leonhard Euler (1707 – 1783)

o       Johannes Kepler (1571 – 1630)

o       Leonardo Fibonacci (1170 – 1250)

o       Pythagoras (582 BC – 500 BC)

o       Thoth (Hermes Trismegistus)

 

Het Lichtende voorbeeld voor Johan in zijn werk is de laatstgenoemde. De Griekse naam Hermes Trismegistus is feitelijk een eretitel. Het betekent driewerf grootste. Lichtmeester Thoth, de uit Atlantis afkomstige architect van de Piramiden te Gizeh, werd later in Griekenland beschouwd als een driewerf groot man met toonaangevend leiderschap op het gebied van wetenschap, spiritualiteit en bestuur.

 

Velen proberen al enige tijd een brug te slaan tussen (oude) wetenschap en (oude) spiritualiteit. Johan laat zien dat (nieuwe) wetenschap en (nieuwe) spiritualiteit één en hetzelfde zijn (en die brug dus helemaal niet nodig is). En wanneer we als samenleving dit allemaal hebben begrepen, dan kunnen we ook afscheid gaan nemen van de farce die (schijn-) democratie heet. Iedere echte beschaving (wat wij dus nog lang niet zijn!) laat het openbaar bestuur over aan haar intrinsieke (wetenschappelijke/spirituele) leiders die niet corrumpeer baar zijn en vanuit hun innerlijk weten de juiste besluiten kunnen nemen. Oud openbaar bestuur (lees: politiek) is samen met religie de grootst mogelijke volksverlakkerij.

 

Johan neemt niet zomaar klakkeloos het werk over van anderen. Hij wil alles eerst zelf begrijpen. En alleen dat wat hij zelf begrijpt, dat integreert hij in zijn werk. Daardoor heeft hij ook diverse verbeteringen aangebracht in het wetenschappelijke werk van anderen. Om hier een getrouw beeld van te schetsen worden deze verbeteringen hieronder (zo kort als mogelijk) weergegeven. Daarvoor is het soms wel nodig om eerst zijn boeken te hebben gelezen (die hier via Pateo.nl als online pdf-bestand gratis beschikbaar worden gesteld).

 

Priemritme. Wiskundigen zien geen ritme in de priemgetallen wanneer deze op een rijtje worden gezet. Johan zet deze priemgetallen op een andere manier op een rijtje (via het getallenstelsel gebaseerd op het grondgetal 6, in navolging van Peter Plichta) en laat vervolgens zien dat er een omgekeerd ritme in de priemgetallen zit. Volgens wiskundigen is de ontdekking van Johan niets anders dan de zeef van Eratosthenes. Echter deze zeef streept alle veelvouden weg, dus alle producten van het eerstvolgende priemgetal met alle gehele getallen. Bovendien richt deze zeeftechniek zich op wat op de zeef blijft liggen en niet op wat er doorheen valt. In het priemritme van Oldenkamp speelt ieder priemgetal alleen maar met grotere priemgetallen (in precies het ritme van het eigen getal). Qua zoekalgoritme gaat dit dus vele malen sneller (meer dan factor 200!), zoals is bewezen met een eenvoudig softwareprogrammaatje. Maar het allerbelangrijkste is dat deze primaire getallen dus echt niet toevallig opduiken tussen de overige, secundaire (lees: samengestelde) getallen. Iedereen die het priemritme echt begrijpt, die weet dat de priemgetallen nooit in andere formule gevangen kunnen worden dan die van het omgekeerde niet-priemritme. Bovendien verbindt Johan via dit 6-tallig stelsel onze wiskunde weer met die uit Sumerië, en begrijpen we de oorsprong en de zin van onze klokken, kalenders en booggraden eindelijk weer. Tevens herstelt hij met dit priemritme indirect (via het enneagram) de verbinding tussen muziek en wiskunde, die, vooral in het Westen, verloren is geraakt.

 

Massa. Nassim Haramein laat in zijn werk zien dat wanneer we alle lege ruimte weglaten (tot en met subatomair niveau), dat dan alle massa van het totale bekende universum past in een kubieke centimeter. Johan gaat in zijn werk nog een stap verder door te stellen dat er helemaal geen echte massa is en alles energie is. Bovendien laat hier zien dat de lege ruimte, ook wel het vacuüm genoemd, allesbehalve leeg is en boordevol Ether zit.

 

2011. Carl Calleman liet aanvankelijk in zijn werk zien dat de scheppingssnelheid in de negende en afsluitende cyclus gelijk zou lopen aan de Tzolkin, dus 13 maal 20 dagen. Johan heeft Carl vervolgens laten weten dat dit volgens hem onjuist is en dat het 13 maal 18 dagen moet zijn. Destijds wilde Calleman daar niets mee doen, maar inmiddels heeft hij dit overgenomen. Daarnaast spreken velen over 21 december 2012 als de einddatum van de Maya-kalenders. Johan laat (in navolging van Calleman) ondubbelzinnig zien dat deze datum niet klopt voor in ieder geval 2 van de 17 Maya-kalenders. Aangezien alle Maya-kalenders synchroon lopen (met verschillende lengte of snelheden) toont hij daarmee aan dat alles en iedereen die het heeft over 2012 en zich daarbij baseert op één of meerdere Maya-kalenders het domweg niet echt heeft begrepen.

 

Sfinx. Over de officiële versie van de ontstaansgeschiedenis van piramiden en de sfinx hoeven we het hier gelukkig niet te hebben, want iedereen die onafhankelijk kan nadenken die kan daar alleen maar heel hard om lachen. Maar van de wetenschappers die hier wel echt onderzoek naar doen of hebben gedaan, zijn er maar weinig die de datering van de Sfinx goed hebben. Om dit te begrijpen is kennis nodig van de precessie van de equinoxen. We hebben in het (verre) verleden drie maal achtereen een menselijke monoculturele samenleving gekend op onze planeet (tijdens de vijfde scheppingronde). Dit was allereerst Lemurië (of het Land van Mu) en daarna twee maal een periode van Atlantis. Johan heeft als eerste kunnen dateren wanneer deze beschavingen achtereenvolgens op onze planeet aanwezig waren:

o       Lemurië:         71.492 BC – 62.789 BC

o       Atlantis I:        49.829 BC – 36.869 BC

o       Atlantis II:       23.909 BC – 10.949 BC

 

De opkomst en ondergang van iedere beschaving wordt namelijk volledig bepaald door de Cosmische Energieën die we zichtbaar kunnen maken met behulp van de 25.920 jaar durende precessiecyclus waarin de aardas in omgekeerde volgorde naar elk van de 12 sterrenbeelden van de Zodiak wijst (in combinatie met de scheppingsenergieën). De opkomst is telkens bij de aanvang van de 2160 durende periode van Aquarius (Waterman) en de ondergang bij de opkomst van het tijdperk van Leo (Leeuw). In de 12.960 jaar durende periode van Waterman tot en met Virgo (Maagd) is het spiritueel gezien dag waarin we spiritueel wakker zijn. Maar in de andere helft van Leeuw tot en met Pisces (Vissen) is het spiritueel gezien nacht en slapen we dus spiritueel gezien. De historische figuur van Mozes gaf de meest recente overgang van Taurus (Stier) – denk maar aan het Gouden Kalf – naar Aries (Ram) – denk maar aan de ramshoorn – weer. Vervolgens gaf Jehoushua (volgens sommigen Jesus of Jezus) de overgang weer naar Vissen, wat we terug zien in zowel het visteken als de vele visverwijzingen in de parabels.

 

De allereerste keer dat ‘ons’ deze Cosmisch gereguleerde ondergang overkwam (in het Land van Mu) waren we totaal verrast. De tweede keer waren we hierop voorbereid, en hebben we voor onszelf een reusachtig herinneringsteken gebouwd. Dit teken is gemaakt bij het vallen van de spirituele avond, dat wil zeggen bij het aanbreken van het Tijdperk van Leeuw. Welk wakkerhoudend bouwwerk hebben we toen gemaakt? Precies: een reusachtige leeuw van steen. En dat hebben de dus ruim 38.000 jaar geleden gedaan. Zo lang staat die Sfinx daar dus al. Er zijn onomstotelijke bewijzen dat de Sfinx gedurende lange tijd in het water heeft gestaan. Was daar vroeger dan een zee? Nee! Dat komt omdat de Nijl heel langzaam migreert naar het Oosten. Aanvankelijk lag de Sfinx ten Oosten van de Nijl, nu een flink stuk ten Westen ervan. En in deze migratie heeft de Sfinx dus ook een tijd lang in de Nijl gestaan.

 

De Sfinx kunnen we beschouwen als een symbolische wekker die iedereen met kennis van de precessiecyclus kan wakker schudden (en deze symbolische wekker werkt nog steeds voor wie weet hoe te kijken!). De derde keer dat we geconfronteerd werden met de Cosmisch gereguleerde ondergang (aan het einde van Atlantis II) hebben een werkende wekker gebouwd me behulp van wat we nu nulpuntenergie of tachyonenergie noemen. In zijn boek Vrije Energie laat Johan zien hoe deze gratis energieopwekking precies werkt. Deze tachyonwekker is uiteraard de Grote Piramide te Gizeh. Deze tachyonwekker lag toen aan de oever van de Nijl en creëerde een aanvullend pulserend magnetisch veld (bovenop het aardmagnetische veld) waarmee de trillingsfrequentie die we nu de Schumann-resonantie noemen kunstmatig hoog werd gehouden. En hiermee werd ook de algehele bewustzijnsfrequentie kunstmatig hoog gehouden, want gedurende ongeveer 1000 jaren voorkwam deze piramidale trillingsmachine dat we massaal in de spirituele slaapstand terecht kwamen. Het omgekeerde van deze geavanceerde technologie zien we nu toegepast bij H.A.A.R.P. in combinatie met de chemtrails, wat (in eerste instantie) bedoeld is om de algehele bewustzijnsfrequentie kunstmatig laag te houden. De krachten achter deze duistere technologie proberen hiermee het opnieuw aanbreken van het Cosmische ochtendgloren vanaf 28 oktober 2011 zo lang als mogelijk tegen te houden. Ze hopen op het 1000 jarige (fascistische) Rijk van de Duisternis (tijdens de spirituele waakperiode), net zoals er voor 10.000 BC gedurende 1000 jaar kunstmatig Licht kon schijnen tijdens de spirituele slaapperiode. Gaat de geschiedenis zich (omgekeerd) herhalen?

 

Pentagram. Johan laat zien dat het pentagram ons precies laat zien hoe we Vrije Energie kunnen gaan opwekken. De duistere krachten willen dat we dit niet weten en proberen dit symbool te associëren met de duivel. Op eenzelfde manier wordt geprobeerd het 6-talig stelsel geheim te houden door te beweren dat 666 het Getal van het Beest zou zijn. In het symbool van deze duistere krachten (wat ook op de achterkant (lees: de donkere of duistere kant) van een briefje van 1 US dollar staat) zien we hun machtspiramide afgebeeld. Maar deze perfecte geometrische vorm (van een halve octaëder bovengronds en de andere er onder) laat ons juist zien hoe we aan het einde van Atlantis II getracht hebben onszelf spiritueel wakker te houden.

Johan benadrukt dat het contraproductief is om tegen de duistere krachten te strijden. Daarmee geven we hen namelijk alleen maar (nog meer) energetisch voedsel waardoor het effect van hun daden juist toeneemt. Zorg gewoon dat je zelf Licht bent en dat je dit ook uitstraalt. En wees de duistere krachten juist dankbaar dat ze ons hebben geholpen nu alvast spirituele wakker te worden, want het spirituele ochtendgloren is inmiddels al begonnen.

 

Dimensies. Op het internet gonst het van de verhalen over een overgang van de derde dimensie via de vierde dimensie naar de vijfde dimensie. Velen denken dat het hier gaat om vergelijkbare overgangen als die van een plat vlak naar een ruimte met hoogte, breedte en diepte. Johan laat zien dat het hier juist niet gaat om een dergelijke wiskundige verandering. Hij laat zien dat 3D, 4D en 5D opeenvolgende octaven zijn. Alles wat leeft en zich openstelt voor de Cosmische Energieën – die nu dubbel sterk aanwezig zijn (namelijk vanwege het aanbreken van het Tijdperk van Aquarius en vanwege onze passage in ruimteschip Terra door de fotonengordel die vanuit de Hunab K’u – de centrale megaster in het hart van onze Melkweg – dwars door ons sterrenstelsel loopt), die gaat als vanzelf mee omhoog naar ieder volgend octaaf. De zogenaamde natuurkunde (net als de rest van de reguliere (oude) wetenschap) houdt zich eigenlijk alleen maar bezig met fenomenen uit het 3D-octaaf. Johan laat zien dat de zogenaamde gravitatiekracht in het 4D-octaaf steeds minder geldt naarmate de trillingsfrequentie steeds verder omhoog gaat. Oude wetenschap is beperkt tot 3D. De nieuwe wetenschap waaraan Johan en vele anderen werken is onbeperkt en betreft alle octaven! Bovendien laat Johan zien dat alles in deze nieuwe wetenschap verbluffend eenvoudig kan worden verklaard, en waarin toeval niet bestaat. Alles speelt namelijk een gezamenlijk spel, gelijktijdig op vele hiërarchische niveaus. In de nieuwe wetenschap gaat het over verbinden. Zie jij kans om jouw inzichten hiermee te verbinden, doe dat dan! Neem ook gerust hierover contact op met Johan, maar bedenk wel dat Johan alleen maar iets wat eenvoudig is kan snappen. Zolang het nog ingewikkeld is kan het volgens hem niet juist zijn. Want tot nu toe blijkt dit iedere keer opnieuw waar te zijn (voor hem).

 

Volledigheidshalve worden hier nog enkele andere onthullingen van Johan opgesomd:

o       De pentalogische methode om met de gesommeerde energetische letterwaardes van iemands naam de persoonlijkheid in te delen in drie hoofdgroepen (waarmee een verbinding wordt gelegd tussen pentalogie, ayurveda en het enneagram).

o       De conceptuele- en energetische verbinding van het boven-, onder- en tussenbewustzijn (waarmee de zogenaamde parapsychologie het hart vormt van de nieuwe psychologie, waarin eindelijk weer duidelijkheid is gebracht aangaande de termen van psyche, geest, intuïtie, intelligentie en bijvoorbeeld ook helderziendheid).

o       De introductie van Salveologie als de nieuwe wetenschap van leven in goede gezondheid gebaseerd op de verbinding van de energetische aspecten (waaronder de chakra’s en de meridianen), de emotionele aspecten (gebaseerd op de werking van hormonen en enzymen) en de elementaire aspecten (betreffende ons fysieke lichaam van ‘vlees en bloed’), en waarin alle zuivere gezondheidsbevorderende benaderingen zijn geïntegreerd.