Logo Pateo.nl English Deutsch Русский Image of Terra
Español Italiano 中文
Français Türkçe العربية

© Pateo.nl : Wholly Science - Johan Oldenkamp

Startpagina Wholly Science Pateo TV Video’s Pateo Nieuwsbrieven Over
Nieuws Videocursus Pateo Radio Boeken Linkjes Donaties
Agenda Heelige Schrift TV PateoPedia Artikelen Meer Contact

PateoPedia - Pateo’s online Wholly Science-encyclopedie

PateoPedia
Lexicon Hemellichamen Wholly Science-Wegbereiders
Onderwerpen Historische Gebeurtenissen Publieke Personen
Wholly Science-Methoden Documentaires Hedendaagse Onderzoekers
Salveologie Algemeen Desinformanten

 

Publieke Personen

Mensen zoeken op Pateo.nl

Een aantal publieke personen die een rol van betekenis speelden of spelen in het mondiale spel op onze thuisplaneet wordt hieronder genoemd in alfabetische volgorde op basis van hun achternamen.


Pieter-Jaap Aalbersberg

Pieter-Jaap Aalbersberg werd geboren op 27 juni 1959. Hij groeide op in Hoogvliet bij Rotterdam. Hij trouwde en kreeg vier kinderen. In 1981 studeerde hij af aan de Politie Academie. Vervolgens klom hij op van wijkagent tot hoofdagent bij de Centrale Recherche Informatie (CRI), wat destijds een divisie was van het Korps Landelijke PolitieDiensten (KLPD). Tot 1996 was hij daar het hoofd van de dienst Bijzondere Recherchezaken. Vervolgens werd hij bij diezelfde KLPD-divisie (dus de CRI) het hoofd van de dienst Recherche Informatie. In 1998 was hij betrokken bij het stopzetten van het Rolodex-onderzoek. Later werd hij Korpschef van de regio IJsselland. Op 7 november 2011 werd hij hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie. Eerder dat jaar, in 2011, werd hij daarnaast verkozen tot Interpol Executive Committee voor een periode van drie jaar. Nadat vlucht MH17 op 17 juli 2014 boven Oost-Oekraïne van de radar verdween werd hij het hoofd van de repatriëringsmissie vanuit Kiev, die tot 2 mei 2015 duurde. Zijn doel was om de Nederlandse nabestaanden te laten geloven in het MH17-sprookje.


Jozias van Aartsen

Jozias Johannes van Aartsen werd geboren op 25 december 1947 in Den Haag. Als VVD-politicus was hij in de Nederlanden twee maal minister (eerst van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij in het kabinet-Kok I, en daarna van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Kok II) en vervolgens kamerlid en tevens fraktievoorzitter. Na daarop een decennium lang Burgemeester van Den Haag te zijn geweest mocht hij de baas gaan spelen in Drenthe.


Juliana van Adoptie

Op 30 april 1909 beviel Wilhelmina de Ranitz (1880 – 1962), die was getrouwd met Heinrich zu Mecklenburg (1876 – 1934), van een meisje dat “niet helemaal goed” was. Dit meisje werd in de daarop volgende nacht omgeruild voor een gezonde baby, namelijk de pasgeboren dochter van dochter van Antje van der Grift (1884 – 1970) en Dirk de Ridder (1879 – 1965) uit Baarn. Ze noemden de geadopteerde baby “Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina”. Hier op PateoPedia wordt ze “Juliana van Adoptie” genoemd. De echte dochter van Wilhelmina Heinrich werd in het ouderlijk gezin van Antje van der Grift in Baarn geplaatst, en kreeg de naam “Klaartje van der Grift” (1899 – 1969). Bij deze babyruil werd de geboortedatum van dit “mongoloïde” meisje tien jaren naar voren gehaald, want dat viel toch niet op bij mensen met het syndroom van Down, zo werd er geredeneerd.

In 1926 raakte deze Juliana van Adoptie zwanger van haar adoptievader Heinrich. Hun dochter werd op 11 maart 1927 in Den Haag geboren. Ze werd onmiddellijk overgebracht naar een doorgangshuis voor ongehuwde moeders en hun kinderen genaamd “Moederheil”, gevestigd aan de Valkenierslaan te Ginneken, iets ten zuiden van Breda. Op haar valse geboorteakte werd Juliana’s dochter ‘Maria Jacoba Roovers’ genoemd. Op 7 januari 1937 te Den Haag trouwde Juliana van Adoptie als neporanje met de 2-jaar jongere Bernhard zur Lippe (1911 – 2004). Ze kregen vier dochters: Beatrix (1938), Irene (1939), Margriet (1943) en Christina (1947). Van 4 september 1948 tot 30 april 1980 was Juliana van Adoptie het onwettige hoofd van de Staat der Nederlanden. Ze overleed op 20 maart 2004 te Paleis Soestdijk in de gemeente Baarn.


Alex von Amsberg

Willem-Alexander Claus George Ferdinand von Amsberg werd op 27 april 1967 te Utrecht geboren als oudste zoon van Claus von Amsberg en Beatrix zur Lippe. Hij trouwde als neporanje op 2 februari 2002 met de Argentijnse Máxima Zorreguieta, een verre achternicht van hem. Ze kregen drie dochters: Catharina-Amalia (geboren in 2003), Alexia (geboren in 2005) en Ariane (geboren in 2007). Sinds 30 april 2013 is deze Alex von Amsberg het onwettige hoofd van de Staat der Nederlanden. Hij is niet ‘van Nassau’ noch ‘van Orange’, zoals wordt uitgelegd in aflevering 21 van Pateo TV. In de O-show wordt hij aangeduid als ‘roverkoning Willy’.


Claus von Amsberg

Klaus-Georg Wilhelm Otto Friedrich Gerd von Amsberg werd op 6 september 1926 te Hitzacker in Duitsland geboren als zoon van Claus Felix von Amsberg en Gösta von dem Bussche-Haddenhausen. Hoewel hij een homoseksuele pedofiel was trouwde hij op 10 maart 1966 met Beatrix zur Lippe. Ze kregen drie zonen: Alex, Friso en Constatijn. Hij stierf op 6 oktober 2002.


Friso von Amsberg

Johan Friso Bernhard Christiaan David von Amsberg werd op 25 september 1968 te Utrecht geboren als de tweede zoon van Claus von Amsberg en Beatrix zur Lippe. Op 14 februari 2001 bracht hij via de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) een officiële verklaring uit, waarin hij meldde “niet homoseksueel, maar heteroseksueel” te zijn. In feite was dit dus juist een bevestiging dat hij, net als zijn vader, homoseksueel was. Zijn vaste psychiater was Guus Pareau Dumont. Tot 2004 werd hij meestal ‘Johan Friso’ genoemd, maar via alweer een officiële verklaring liet hij in dat jaar weten in het vervolg alleen ‘Friso’ genoemd te willen worden. Op 24 april 2004 in Delft trouwde hij als neporanje met Mabel Wisse Smit (1968). Omdat het parlement geen toestemming had verleend voor dit huwelijk, was hij daarmee geheel volgens het plan van zijn moeder geen lid meer van het zogenaamde “Koninklijk Huis”, want gezien zijn seksuele perversie was hij een nog grotere bedreiging voor de “goede naam” van de Von Amsberg-dynastie geworden dan zijn vader en diens schoonvader. Friso en Mabel kregen twee dochters: Luana (geboren in 2005) en Zaria (geboren in 2006). Maar omdat zijn moeder hem als een gevaar bleef zien raakte Friso op 17 februari 2012 in het Oostenrijkse Lech, tijdens zijn laatste vakantiedag aldaar, bedolven onder een sneeuwlawine. Hij skide toen samen met zijn plaatselijke jeugdvriend Florian Moosbrugger (1969), die wel een lawine-airbag droeg en zichzelf gemakkelijk wist te bevrijden. Het was de bedoeling dat Friso dit “ongeluk” niet zou overleven, maar dat gebeurde ternauwernood wel. Toen later in het ziekenhuis te Innsbruck bleek dat hij aan de beterende hand was is hij op 1 maart 2012 snel naar een ziekenhuis in London gebracht. Uiteindelijk is hij op 9 juli 2013 overgebracht naar Huis ten Bosch, waar hij een maand later, op 12 augustus 2013, zou zijn overleden. De kist met daarin zijn vermeende lichaam is in ieder geval niet bij de rest van de familie gezet in de grafkelder van de Nieuwe Kerk in Delft. Zonder opgaaf van reden is die kist (met of zonder zijn lichaam) terecht gekomen op de begraafplaats in Lage Vuursche, vlak bij Soestdijk. Kijk voor meer details naar aflevering 22 van Pateo TV.


Jan Peter Balkenende

Jan Pieter Balkenende, zoals hij officieel heet, werd geboren op 7 mei 1956 in het dorp Biezelinge in de Zeeuwse gemeente Kapelle als zoon van Jan Pieter Balkenende (senior) en Thona Johanna Sandee. Hij werd lid van het CDA. Tussen 22 juli 2002 en 14 oktober 2010 was hij vier maal achtereen minister-president van de Staat de Nederlanden. Daarvoor werd hij in 1985 in het geheim opgeleid via het International Visitors Leadership Program (Leiderschapsprogramma voor internationale bezoekers), opgericht door Nelson Rockefeller (1908 – 1979), een kleinzoon van de vermaarde petroleumtycoon John D. Rockefeller (1839 – 1937). In 2003 heeft “JP” de Nederlanden officieus laten inlijven als een additionele staat van de USA, na de stille machtsgreep via de moord op Pim Fortuyn. De plotselinge politieke bliksemcarrière van Balkenende is voor velen die niet weten dat hij als geconditioneerde marionet doelbewust werd geparachuteerd nog steeds een groot raadsel.


Hüseyin Baybaşin

Hüseyin Baybaşin werd op 25 december 1956 geboren in Lice, Turkije. Hij werd in zijn jeugd opgeleid in dienst van de Turkse staat en was daarna werkzaam als politiek-economisch functionaris binnen de Turkse overheid. Hij had een diplomatiek paspoort. In 1984 werd hij in Londen gearresteerd en veroordeeld tot 12 jaar cel wegens drugssmokkel. Na drie jaar in een Engelse gevangenis werd hij uitgeleverd aan Turkije, waar hij echter direct werd vrijgelaten. Naar eigen zeggen werd hij vervolgens het slachtoffer van willekeurige strafvervolgingen en marteling door de Turkse overheid, omdat hij allereerst weigerde om verdere geheime activiteiten voor de Turkse staat te verrichten, en ten tweede omdat hij zich was gaan inzetten voor de Koerdische zaak (onder andere door het financieel ondersteunen van de Partiya Karkerên Kurdistanê, afgekort PKK, wat letterlijk betekent “Arbeiderspartij van Koerdistan”, en het mede-oprichten van het in Brussel gevestigde Koerdische parlement in ballingschap), want hij was zich in die tijd opeens blijkbaar bewust geworden van zijn Koerdische afstamming. Begin jaren negentig ontvluchtte hij Turkije. In 1995 kwam hij in Nederland terecht, waar hij politiek asiel aanvroeg omdat de Turkse overheid zou hem willen vermoorden vanwege het gevaar dat hij zou gaan praten over de betrokkenheid van Turkse autoriteiten bij drugssmokkel, moord, geweldpleging, ontvoering en afpersing. Vervolgens verzocht Turkije Nederland om zijn uitlevering, maar dat werd twee jaar later, op 28 oktober 1997, door de rechter verboden omdat hij dan waarschijnlijk weer gemarteld zou gaan worden, of erger. Vervolgens werd hij op 27 maart 1998 in Nederland opeens gearresteerd op verdenking van onder andere het leidinggeven aan een criminele organisatie en drugshandel. Na meer dan vier jaren in voorarrest te hebben gezeten werd hij op 30 juli 2002, na een langdurig en spraakmakend proces, veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf voor moord, gijzeling en drugshandel. Deze veroordeling was echter gebaseerd op aan elkaar geplakte fragmenten uit afgeluisterde telefoongesprekken. De reden waarom Justitie deze gemanipuleerde uitspraken tot stand heeft gebracht is omdat er op hoog niveau een deal is gesloten tussen de Turkse en de Nederlandse overheden. Daarbij werd het Turkse bewijs van zedenmisdrijven door Joris Demmink gebruikt als hefboom, waarbij Demmink op zijn beurt zijn bewijs van zedenmisdrijven door Claus von Amsberg gebruikte om zijn positie veilig te stellen. Als gevolg van deze deal moest Hüseyin Baybaşin de rest van zijn leven in de gevangenis blijven, en werd Demmink per 1 november 2002 gepromoveerd naar de hoogste positie binnen het Ministerie van Justitie, waar hij tot aan zijn pensionering, tien jaar later, onaantastbaar bleef.


Annemarie van Blijenburgh

Annemarie Louise van Blijenburgh werd op 17 maart 1951 te Bussum geboren als vijfde kind en vierde dochter van Willem Hendrikus van Blijenburgh (Amsterdam, 31 maart 1909 – Ammerzoden, 4 juni 2000; een kleinzoon van Wiwill non-Nassau) en Neelien Alida Kat (18 maart 1912 – Bussum, 21 maart 1993). Annemarie van Blijenburgh trouwde te Bussum op 18 oktober 1980 met Kees van Korlaar (1952). In die tijd was ze als mr. A.L. van Korlaar – Van Blijenburgh (meestal weergegeven zonder streepje tussen beide achternamen, vreemd genoeg) werkzaam bij VK Advocaten, gevestigd aan de Koningskampen 11 te (5321 JK) Hedel (iets ten noorden van ‘s-Hertogenbosch). Hierbij stond “VK” voor ‘Van Korlaar’, en werd ook de naam ‘VK Juristen’ gebruikt. Dit kantoor bestaat al een tijdje niet meer, en evenmin de website VanKorlaar.nl. Het ging hier formeel om een eenmanszaak die op 1 oktober 1983 werd opgericht en gevestigd was aan de Pastoor Roesweg 2a te (5398 HR) Maren-Kessel. Na 24 jaar huwelijk zijn Annemarie van Blijenburgh en Kees van Korlaar gescheiden. Op 5 juni 2014 verklaarde ze dat haar ex-man en diens drie broers sinds de jaren 60 (van de 20e eeuw) gezamenlijk een crimineel syndicaat genaamd “Octopus” vormden, dat kinderen op bestelling leverde, die daartoe werden weggehaald uit jeugdinrichtingen (deze verklaring in het Engels is opgenomen op video). Volgens de mainstream media stond het Octopus-syndicaat echter onder leiding van Johan Verhoek.


Els Borst

Else Eilers werd geboren te Amsterdam op 22 maart 1932 als dochter van Dirk Michel Eilers (1890 – 1973) en Eskelina Anderina Dorfmeijer (1899 – 1981). Ze trouwde op donderdag 21 april 1955 met Jan Borst (Johan Borst werd op 1 mei 1930 te Amsterdam geboren als de zoon van Jacobus Gerardus Gerbrant Borst en Alida de Geus. Arts-bacterioloog dr. J. Borst overleed te Bilthoven op 15 juni 1988.) en ze kregen drie kinderen. Na haar studie geneeskunde en promotie aan de Universiteit van Amsterdam begon ze aan een carrière als arts. In 1968 sloot ze zich aan bij D66. Ze was vice-voorzitter van de Gezondheidsraad in de periode 1986 tot 1994, en daarnaast ook bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam vanaf 1992. In 1994 werd zij door Hans van Mierlo gevraagd om minister te worden in het eerste paarse kabinet van Kok I (22 augustus 1994 – 3 augustus 1998). Deze ministerspost aanvaardde zij, hoewel zij later heeft verklaard dat zij dat nooit had gedaan als haar man nog had geleefd. Zij was de tweede arts die ooit de functie kreeg van minister van Volksgezondheid. Ook in het kabinet Kok II (3 augustus 1998 – 22 juli 2002) was zij was minister van Volksgezondheid. Op zaterdag 8 februari 2014 werd ze in de garage van haar woonhuis te Bilthoven vermoord omdat ze weigerde onder dwang bepaalde documenten te ondertekenen, zoals opgedragen door de machtsmaniakken. Ook hier werd weer een onschuldige zondebok veroordeeld en opgesloten.


Harm Brouwer

Harm Nanne Brouwer werd op 30 mei 1951 geboren in Den Haag als zoon van Herman Nanne Brouwer en Elisabeth Bernardina Maria Soupart. Hij studeerde Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit Leiden. Hij trouwde met Margaretha Tilman. Hij werkte van 1977 tot 1988 als bedrijfsjurist bij Philips Eindhoven. Daarna ging hij werken voor het Ministerie van Justitie, eerst als rechter in Roermond, en in 1992 werd hij raadsheer bij het gerechtshof in Den Haag. Per 1 december 1995 werd hij aangesteld als Hoofdofficier van Justitie te Leeuwarden. In die functie was hij mede-verantwoordelijk voor het verduisteren van de ware toedracht in de afschuwelijke moord op Marianne Vaatstra, gepleegd op 1 mei 1999. Hoewel hij dit eerder weigerde, werd hij twee weken na die satanische lustmoord alsnog benoemd tot president van de rechtbank van Utrecht. In 2004 werd hij procureur-generaal (pg) van het Openbaar Ministerie (OM), en in juni 2005 werd hij voorzitter van dit college (ook wel de “super-pg” genoemd). Vervolgens deed hij in 2011 een flinke stap terug, en ging hij als voorzieningenrechter kort gedingen behandelen bij de rechtbank Amsterdam. Op 1 januari 2014 werd hij aangesteld als voorzitter van de Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten.


Klaas Bruinsma

Klaas Bruinsma werd op 6 oktober 1953 te Amsterdam geboren. Hij wordt beschouwd als de “vader” van de Nederlandse drugshandel, en werd in die wereld aangeduid als “De Lange (Frans)” en “De Dominee” (vanwege zijn bovengemiddelde algemene ontwikkeling in die kringen). In de nacht van 27 juni 1991 werd hij voor het Amsterdamse Hilton-hotel doodgeschoten.


Joris Demmink

Joris Demmink werd op 11 december 1947 geboren te Laren. Deze homoseksuele pedofiel was van 1982 tot 1983 plaatsvervangend directeur bij de directie Politie van het het Nederlandse ministerie van Justitie. Van 1983 tot 1988 was hij het hoofd van de directie Politie en aansluitend tot 1990 hoofddirecteur bij de hoofddirectie Organisatie Rechtspleging. Van 1990 tot 1993 bekleedde Demmink de functie van directeur-generaal Rechtspleging. In 1993 werd hij benoemd tot directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken, en dat was hij nog steeds toen hij in 1998 als verdachte werd aangemerkt in het Rolodex-onderzoek, en in mei 1999, toen hij de ware toedracht van de satanistische seksmoord op Marianne Vaatstra in de doofpot heeft weten te stoppen. En per 1 november 2002 werd hij aangesteld als secretaris-generaal en daarmee tot hoogste ambtenaar van dit departement. Eind oktober 2012 ging deze SG van het ministerie van Veiligheid en Justitie met pensioen. Tegen hem zijn meerdere aangiftes van homoseksuele kinderverkrachting gedaan, zoals gepresenteerd in aflevering 24 van Pateo TV.


Ton Derksen

Anthony Abraham Derksen werd in 1943 geboren te Meppel. Na zijn universitaire loopbaan ging hij als gepensioneerde boeken schrijven over mogelijke justitiële dwalingen, zoals bijvoorbeeld in de zaak rond Hüseyin Baybaşin.


Piet Hein Donner

Jan Pieter Hendrik Donner werd op 20 oktober 1948 te Amsterdam geboren. Via het voorzitterschap van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid in de jaren 1996 en 1997 klom hij als CDA-coryfee op tot lid van de Raad van State in de periode van 1998 tot 2002. Na de stille machtsgreep via de moord op Pim Fortuyn op 6 mei 2002 werd hij de belangrijkste marionet van de machtsmaniakken. Zo werd hij allereerst aangesteld als de formateur voor het eerste kabinet onder voorzitterschap van Jan Peter Balkenende. In dat kabinet bekleedde hij vervolgens de rol van minister van Justitie, en dat was ook het geval voor de twee daarop volgende kabinetten. In september 2006 trad hij af naar aanleiding van het rapport van de Onderzoeksraad Voor Veiligheid over de Schipholbrand (die op donderdag 27 oktober 2005 in het cellencomplex op Schiphol-Oost bij Oude Meer woedde, en die 11 gedetineerde illegalen het leven kostte). Na een korte periode als Tweede Kamerlid werd hij in februari 2007 minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het kabinet-Balkenende IV, tot oktober 2010. In oktober 2010 werd hij Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in het kabinet-Rutte I. Donner diende op 16 december 2011 zijn ontslag in om vice-president van de Raad van State te worden, wat geschiedde op 1 februari 2012.


Gretta Duisenberg

Greetje Nieuwenhuizen werd 6 november 1942 te Heerenveen geboren. In 1967 trouwde ze met Frits Bédier de Prairie (23 augustus 1925, Kedir, Sarmi, Papua, Indonesië – 2 mei 2005, Amsterdam). Ze kregen drie kinderen, waaronder Peter Bédier de Prairie. Vanaf die tijd noemde zij zichzelf ‘Gretta’. In 1975 zijn Gretta en Frits gescheiden. In 1987 trouwde Gretta met Wim Duisenberg (1935 – 2005). In 2002 richtte zij de stichting Stop de Bezetting op, waarvan ze tevens de voorzitter werd.


Wim Duisenberg

Willem Frederik Duisenberg werd op 9 juli 1935 te Heerenveen geboren als zoon van Lammert Duisenberg en Antje Ykema. In 1960 trouwde Wim Duisenberg met Tine Stelling. Ze kregen twee zonen, waaronder Pieter Duisenberg, en één dochter. Wim Duisenberg was minister van Financiën in het kabinet-Den Uyl (1973 – 1977). Van 1982 tot 1997 was hij president van De Nederlandsche Bank. Na zijn scheiding van Tine Stelling trouwde Wim Duisenberg in 1987 met Gretta Nieuwenhuizen (1942). Vanaf 1998 was hij de eerste voorzitter van de Europese Centrale Bank in Frankfurt, met als belangrijkste “verdienste” de invoering per 1 januari 2002 van de euro als betaalmiddel in 12 Europese landen. Wim Duisenberg overleed op 31 juli 2005 te Faucon in het zuidoosten van Frankrijk.


Sonja van den Ende

Sonja van den Ende werd per 1 juni 2016 de voorzitter van deze stichting Stop de Bezetting. Haar websites zijn Free Suriyah.eu en Free Suriyah.nl [nieuwsfeed].


Carla Eradus

Carolina Maria Theodora Eradus werd op 18 maart 1950 geboren te Maastricht als dochter van een verpleegkundige en een laboratoriummedewerker. Carla Eradus studeerde Nederlands recht aan de Rijksuniversiteit Utrecht met als specialisatie strafrecht en forensische psychiatrie. Tussen 1974 en 1984 was ze als jurist en teamhoofd werkzaam bij het Pieter Baan Centrum. Daar ontmoette ze Guus Pareau Dumont, met wie ze trouwde. In 1984 werd ze rechter bij de Rechtbank Amsterdam, waar ze in 1992 vice-president en in 1994 coördinerend vice-president werd. Tussen 1997 en 2003 was zij president van het gerechtshof in Leeuwarden. De laatste twaalf jaar van haar carrière, van 2003 tot 2015, leidde zij als president de Amsterdamse rechtbank.


Andrée van Es

Andrée Christine van Es werd geboren te Den Haag op 26 januari 1953. In 1975 werd ze parttime fractiemedewerkster voor de Tweede Kamer-fractie van de PSP. In 1981 werd ze kamerlid, en vanaf 1985 was ze fractievoorzitter van de PSP. In 1988 beviel ze van een zoon van Joseph Macdonald Simmons (19 augustus 1951, Willemstad, Curaçao – 22 augustus 2003). In 1990 kreeg Andrée van Es een relatie met PvdA-kamerlid Maarten van Traa (1953 – 1997), die pas in 1993 officieel scheidde van zijn eerste vrouw, en waarmee ze op 1 november 1996 trouwde. Nadat haar man Maarten van Traa in 1997 was vermoord omdat hij de corruptie in Nederland wilde blootleggen, mogelijk tot aan de top, werd zij in 2001 gevraagd om Máxima Zorreguieta (1971) te helpen met haar inburgering, terwijl de PSP altijd voor de afschaffing van de monarchie is geweest. Rara, wat klopt hier niet? Vervolgens mocht ze tussen 2010 en 2014 ook nog wethoudertje voor Groenlinks spelen in Amsterdam.


René Ficq

Constant René Louis Reginald Marie Ficq werd op 13 augustus 1939 geboren als tweede zoon van Louis Jean Jaques Marie Ficq (19 juli 1897 – 10 maart 1945) en Paula Maria Antonia Isabella Lemmens (1 september 1896 – 10 oktober 1966), die op 26 juni 1919 huwden. René Ficq was (waarnemend) procureur-generaal in Amsterdam toen hij in 1998 opdracht gaf om het Rolodex-onderzoek stop te zetten. Ook was hij destijds waarnemend voorzitter van het College van procureurs-generaal, en dat was hij nog steeds toen dit College de vier verdachten van het Rolodex-onderzoek in 1999 onschuldig verklaarde.


Pim Fortuyn

Wilhelmus Simon Petrus Fortuijn werd op 19 februari 1948 geboren te Driehuis, een dorp in de Noord-Hollandse gemeente Velsen, als zoon van Hendrik Casper Fortuijn (Zaandam, 12 november 1914 – Velsen, 18 maart 2002; Hein) en Jacoba Everharda de Weijer (Beverwijk, 11 april 1915 – Velsen, 21 maart 2000; Toos), die op 11 augustus 1938 trouwden. Pims vader Hein had twee banen: ’s nachts werkte hij bij de petroleumraffinaderij van de Bataafsche Petroleum Maatschappij, en overdag wat hij vertegenwoordiger in enveloppen. Pim was hun derde kind. Voor Pim werden Tineke en Marten geboren, en na hem Eefke, Simon en Joos. Pim promoveerde in de sociale wetenschappen en was van 1990 tot 1995 bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Na eerst lid te zijn geweest van de PvdA en vervolgens van de VVD werd hij landelijk bekend als lijsttrekker van Leefbaar Nederland. Na een smadelijk voorpagina-artikel in de Volkskrant zette Leefbaar Nederland hem aan de kant, waarop hij via zijn eigen Lijst Pim Fortuyn doorging. Indien hij niet 9 dagen voor de verkiezingen voor de Nederlandse Tweede Kamer van 15 mei 2002 zou zijn vermoord, dan was hij misschien wel minister-president geworden, zoals hij al maanden van te voren stelde. De gechanteerde zondebok voor de moord op Pim Fortuyn, gepleegd op maandagavond 6 mei 2002, was Volkert van der Graaf (geboren op 9 juli 1969), maar de daadwerkelijke moordenaar was de Libanese huurmoordenaar Abu Fatah, die vervolgens in een geblindeerde BMW onder politiebegeleiding snel werd afgevoerd naar Schiphol (zie aflevering 33 van Pateo TV). [meer]


Johan van Gogh

Johan van Gogh werd op 26 maart 1922 in Amsterdam geboren als zoon van Vincent Willem van Gogh (31 januari 1890 – 1978) en Josina Wibaut (5 november 1890 – 1933). Hij had een zus en twee broers: Mathilde Johanna, Theodoor en Florentius Marinus. Johan van Gogh werkte voor de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD). Hij trouwde in 1956 met Anneke Vonhoff. Deze Anna Vonhoff werd op 8 januari 1936 in Amsterdam geboren als dochter van Jan Vonhoff en Jentina Theodora Bonnes. Johans vrouw Anneke Vonhoff was een volle nicht van VVD-“coryfee” Henk Vonhoff (1931 – 2010). Johan en Anneke kregen drie kinderen, waaronder Theo van Gogh. De 87-jaar oude Johan van Gogh overleed op 5 november 2009 in ’s Gravenhage (op de geboortedag van zijn moeder).


Theo van Gogh

Theodoor van Gogh werd op 23 juli 1957 in Den Haag geboren als zoon van de BVD-er Johan van Gogh (1922 – 2010) en Anneke Vonhoff (1936). Deze “gezonde roker” werd in Nederland bekend als regisseur, acteur, scenarioschrijver, columnist, programmamaker en televisiepresentator. Hij regiseerde onder andere “Terug naar Oegstgeest” (1987), “Submission part 1” (2004) en “06/05” (2004). Ook was hij scenarioschrijver, acteur en regisseur van zijn eigen nepdood op dinsdag 2 november 2004 in Amsterdam (zie aflevering 33 van Pateo TV).


Hans Holthuis

De homoseksuele pedofiel Hans Holthuis werd geboren op 1 juli 1947. In 1998 was hij hoofdofficier van justitie te Zwolle, toen hij als verdachte werd aangemerkt in het Rolodex-onderzoek.


Sanne ten Hoove

Sanne ten Hoove (c. 1979) studeerde journalistiek in Groningen. In april 2013 richtte hij een tekstbureau op, destijds gevestigd aan de Eerste Jan van der Heijdenstraat 111-1A in Amsterdam. Ook werkte hij als redactrice voor de Volkskrant. In werkelijkheid werkt hij in het geheim voor Stratfor.


Sven-Ake Hulleman

Sven-Ake Pascal Xavier Hulleman (1981) sloot in 1999 het Gymnasium Celeanum te Zwolle af met een diploma, waarna hij Rechten ging studeren. In 2012 was Mr. S.P.X. Hulleman initiatiefnemer van de actiegroep Stop de Restschuld. Van de nog in datzelfde jaar (2012) opgerichte stichting Restschuld Eerlijk Delen (RED), dat inmiddels al meer dan vijfduizend cliënten met een restschuld juridisch bijstaat, is hij de voorzitter. Zijn voorstel voor een eerlijke oplossing staat beschreven op GeldstelselHervormen.nl.


Chris Klomp

Chris Klomp werd op 11 augustus 1971 geboren, waarschijnlijk in Groningen. Na een bliksemcarrière bij de Nederlandse Luchtmacht werkt hij als geheim agent vanaf april 2002 vermomd als rechtbankverslaggever voor de Nederlandse mainstream media. Dat was aanvankelijk voor RTV Noord, Dagblad van het Noorden en RTV Drenthe, en vanaf 2010 het Algemeen Dagblad, eerst regionaal en vanaf 2013 landelijk. Ook schreef hij voor JOOP (Jouw Online OpiniePagina), een initiatief van de Vara. Tegenwoordig doet hij dit nog voor ThePostOnline, voorheen DeJaap.nl. Na zijn echtscheiding werd Martine Kevelham van SBS zijn nieuwe vriendin. Zijn rol is om via perceptiemanagement te voorkomen dat het grote publiek de mainstream leugens en overheidspropaganda gaat doorzien.


Wim Kok

Willem Kok werd op 29 september 1938 in de Zuid-Hollandse plaats Bergambacht geboren als zoon van Willem Kok (29 maart 1910 – 10 januari 1981) en Neeltje de Jager (17 oktober 1913 – 28 oktober 1937). Na eerst vakbondsbestuurder te zijn geweest was hij van 1994 tot 2002 minister-president van de Staat der Nederlanden (van twee opeenvolgende ‘paarse’ kabinetten). Daarvoor werd hij in 1978 in het geheim opgeleid via het International Visitors Leadership Program (Leiderschapsprogramma voor internationale bezoekers), opgericht door Nelson Rockefeller (1908 – 1979), een kleinzoon van de vermaarde petroleumtycoon John D. Rockefeller (1839 – 1937). Wim Kok was van 2009 tot en met 2013 president van de Club van Madrid, een organisatie bestaande uit voormalige staatshoofden en regeringsleiders, om wereldwijd de “democratie” te bevorderen.


Pieter Lakeman

Pieter Tijmen Lakeman werd op 19 januari 1942 te Amsterdam geboren als zoon van een artsenechtpaar. Vanaf 1960 tot en met 1973 studeerde hij aan de Universiteit van Amsterdam, eerst zes jaar natuurkunde en daarna zes jaar econometrie. Na twee jaar te hebben gewerkt bij de havenonderneming Van Ommeren, richtte hij in 1976 de Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie (SOBI) op, waarvan hij de voorzitter werd. In augustus 2009 werd hij ook voorzitter van de Stichting Hypotheekleed. Deze stichting bereidde een massaclaim voor tegen de Dirk Scheringa Beheer (DSB) Bank N.V. Op donderdagochtend 1 oktober 2009 mocht hij in een televisieprogramma van Omroep WNL spaarders bij deze bank oproepen om hun geld daar weg te halen. In de daarop volgende 11 dagen werd er in totaal 622 miljoen euro door klanten bij deze bank. Dit was de nekslag voor de DSB Bank, die kort daarop failliet werd verklaard.


Erwin Lensink

Erwin Lensink (1981) gooide op 21 september 2010 een glazen waxinelichthouder naar de Gouden Koets, met daarin Trix, Willy en Máxi. Voor dit met een flauwe boog gooien van een voorwerp van zes ons tegen een kogelvrij voertuig werden hem poging tot zware mishandeling van de “koningin” en de “kroonprins” ten laste gelegd, evenals belediging van het “koningshuis”. Vervolgens werd hij volledig ontoerekeningsvatbaar verklaard, en voor enkele maanden opgesloten in het Pieter Baan Centrum te Utrecht. Daarna werd hij gevangen gezet in de Penitentiaire Inrichting Vught. Eind november 2012 kwam hij, na ruim twee jaar gijzeling voor een tamelijk onschuldige actie, weer op vrije voeten. [meer]


Beatrix zur Lippe

Beatrix Wilhelmina Armgard zur Lippe werd geboren te Baarn op 31 januari 1938 als dochter van Bernhard zur Lippe en Juliana van Adoptie. Ze trouwde op 10 maart 1966 te Amsterdam als neporanje met Claus von Amsberg. Ze kregen drie zonen: Alex, Friso en Constatijn. Beatrix zur Lippe was gedurende precies 33 jaar, van 30 april 1980 tot 30 april 2013, het onwettige hoofd van de Staat der Nederlanden.


Bernhard zur Lippe

Bernhard Friedrich Eberhard Leopold Julius Kurt Carl Gottfried zur Lippe werd op 28 of 29 juni 1911 te Jena geboren als de zoon van Bernhard Kasimir Friedrich Gustav Heinrich Wilhelm Eduard zur Lippe (Oberkassel, 26 augustus 1872 – München, 19 juni 1934; Berni) en Armgard Kunigunde Alharda Agnes Oda von Cramm (Driburg, 18 december 1883 – Diepenheim, 27 april 1971). De bewering dat zijn achternaam later zou zijn veranderd door een samentrekking met “Von Biesterfeld” is gebaseerd op valsheid in geschrifte. Op 7 januari 1937 te Den Haag trouwde hij met Juliana van Adoptie. Ze kregen vier dochters: Beatrix (1938), Irene (1939), Margriet (1943) en Christina (1947). Daarnaast verwekte hij minimaal zes bastaardkinderen. Hij overleed te Utrecht op 1 december 2004. [meer]


Pim van Lommel

Pim van Lommel (Laren, 15 maart 1943) is een Nederlandse cardioloog die onderzoek is gaan doen naar zogenaamde “bijna-doodervaringen”. In 2007 verscheen hierover zijn boek ‘Eindeloos Bewustzijn’, waarin hij schrijft over “non-lokaal bewustzijn”.


Heinrich zu Mecklenburg

Heinrich Wladimir Albrecht Ernst zu Mecklenburg werd op 19 april 1876 te Schwerin (Mecklenburg-Vorpommern, Duitsland) geboren als het vierde kind en de derde zoon van Friedrich Franz II von Mecklenburg-Schwerin (Ludwigslust, 28 februari 1823 – Schwerin, 15 april 1883) en Marie Karoline Auguste von Schwarzburg-Rudolstadt (Rudolstadt, 29 januari 1850 – Den Haag, 22 april 1922). Op 7 februari 1901 in Den Haag trouwde de 24-jarige Heinrich met de 20-jarige Wilhelmina de Ranitz, die sinds 6 september 1898 het onwettige staatshoofd der Nederlanden was. Het lukte Heinrich niet om samen met zijn eigen vrouw een geheel gezond kind ter wereld te brengen, maar bij tenminste acht andere vrouwen lukte dit wel, resulterend in ten minste 13 bastaardkinderen. Zo was hij niet alleen de adoptievader van Juliana van Adoptie maar ook de verwekker van haar eerste dochter, waaraan de naam Maria Jacoba Roovers werd gegeven. Heinrich zu Mecklenburg overleed op 3 juli 1934 in Den Haag. [meer]


Hans van Mierlo

Henricus Antonius Franciscus Maria Oliva van Mierlo (Breda, 18 augustus 1931 – Amsterdam, 11 maart 2010) was een Nederlands journalist en politicus. Hij was vooral bekend als de voornaamste oprichter van D66, en was jarenlang het gezicht van deze partij.


Max Moszkowicz

Maximilianus Moszkowicz werd op 5 oktober 1926 geboren in het Duitse Essen. Op 5 oktober 1948, dus op zijn 22e verjaardag, trouwde hij in Maastricht met Maria Bertha Bessems, geboren op 26 november 1925 als dochter van Joannes Wilhelmus Hubertus Bessems (1889 – 1982) en Maria Catharina May Crombag (1899 – 1994). Max en Berthe kregen vier zonen: David (1950), Robert (1953), Max jr. (1955) en Bram (1960). Vader Max ging de advocatuur in en werd lid van de VVD. Ook zijn vier zonen gingen later de advocatuur in.


Robert Moszkowicz

Robert Moszkowicz werd op 16 mei 1953 geboren te Maastricht als tweede zoon van Max Moszkowicz en Maria Bertha Bessems. Vanaf zijn zestiende veranderde hij zijn roepnaam in ‘Baruch’, wat ‘gezegende’ betekent (iets wat hij pas op 35-jarige leeftijd, in 1988, terugdraaide). Hij werd net als zijn vader advocaat. Op 3 maart 1978 trouwde hij in Roermond met Marjolijn Vissers. Ze kregen twee zonen, die beiden in Roermond werden geboren: Max op 24 december 1978, en Yehudi op 16 mei 1981. Omstreeks 1985 raakte hij verslaafd aan heroïne en liep ook zijn huwelijk stuk. In 1989 werd hij wegens bedrieglijke bankbreuk veroordeeld tot drie maanden gevangenisstraf onvoorwaardelijk. In 1995 werd hij voor de tweede maal beëdigd als advocaat, waarna hij een advocatenpraktijk in Nieuwegein begon. Vanaf 2001 kwamen er steeds meer klachten over hem. Na eerste enige tijd te zijn geschorst, werd hij uiteindelijk uit de advocatuur verwijderd, of zoals dat dan heet ‘geschrapt van het tableau’.


Bram Moszkowicz

Abraham Maarten Moszkowicz werd op 26 juni 1960 te Maastricht geboren als vierde en laatste zoon van Max Moszkowicz en Maria Bertha Bessems. Ook hij belandde, net als zijn vader en zijn oudere broers, in de advocatuur. Hij creëerde een financieel web van allerlei vennootschappen, waaraan hij uiteindelijk ten onder is gegaan. Evenals zijn oudere broer Robert werd ook Bram ‘geschrapt van het tableau’.


Yehudi Moszkowicz

Yehudi Moszkowicz werd op 16 mei 1981 te Roermond geboren als tweede zoon van Robert Moszkowicz en Marjolijn Vissers. Na aanvankelijk te hebben gewerkt als ober belandt ook hij in de advocatuur, net als zijn vader, zijn ooms en zijn grootvader. Samen met zijn moeder werd per 1 juli 2010 het kantoor Vissers-Moszkowicz Advocaten te Utrecht opgericht. Sinds 1 januari 2013 heet dit kantoor ‘Moszkowicz Advocaten Utrecht’.


Willem Frederik non-Nassau (“Willem I”)

Willem Frederik non-Nassau werd op 24 augustus 1772 te ’s-Gravenhage geboren als derde zoon van Willem Batavus Sirtema van Grovestins (1748 – 1806) en Friederike Sophie Wilhelmine von Preußen (Berlijn, 7 augustus 1751 – Apeldoorn, 9 juni 1820), een nicht van koning Frederik II van Pruisen. Eigenlijk zou deze Willem Frederik dus de achternaam van zijn vader dienen te hebben (namelijk ‘Sirtema van Grovestins’), maar we houden hier maar ‘non-Nassau’ als zijn achternaam aan. Hij trouwde in 1791 zijn volle nicht Friederike Luise Wilhelmine von Preußen (Potsdam, 18 november 1774 – Den Haag, 12 oktober 1837; “Mimi”), een zus van Frederik Willem III, koning van Pruisen. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren, waaronder als eerste Guillot non-Nassau (op 6 december 1792) en een doodgeboren jongetje (30 augustus 1806). Op 6 december 1813 roept hij zichzelf als zoon van de gevluchtte “Erfstadhouder” bij terugkomst in de Lage Landen uit tot “Soevereine Prins van de Verenigde Nederlanden”, en noemt zichelf voortaan “Willem I”. Vijftien maanden later (op 16 maart 1815) maakte hij op 42-jarige leeftijd daar “Koning der Nederlanden” van, en nog weer drie maanden later (op 9 juni 1815) voegde hij daar “Groothertog van Luxemburg” aan toe. Van hem is de wapenspreuk van de Von Nassau’s afkomstig, die sinds dat jaar (1815) werd opgedrongen aan de Nederlanden: “je maintiendrai” (ik zal handhaven). Willem Frederik non-Nassau overleed in Berlijn op 12 december 1843.


Guillot non-Nassau (“Willem II”)

Willem Frederik George Lodewijk non-Nassau werd op 6 december 1792 in Den Haag geboren als de eerstgeborene en oudste (en enige) zoon van Willem Frederik non-Nassau en diens nicht Friederike Sophie Wilhelmine von Preußen (Potsdam, 18 november 1774 – Den Haag, 12 oktober 1837; “Mimi”). Vanaf zijn vierde levensjaar groeide Guillot non-Nassau op in Berlijn, Duitsland. Vanaf 1809 tot 1811 studeerde hij in Oxford. Engeland. Daarna was hij van december 1813 tot in mei 1814 verloofd met de Britse kroonprinses Charlotte Augusta, maar vanwege zijn herenliefde verbrak zij die verloving. Hoewel hij dus homoseksueel was, trouwde hij (voor de uiterlijke schijn) als neporanje op 21 februari 1816 met Anna Paulowna Romanov (Sint-Petersburg, 18 januari 1795 – Den Haag, 1 maart 1865), een dochter van tsaar Paul I van Rusland. Uit het huwelijk werden vijf kinderen geboren: Willem (19 februari 1817 – 23 november 1890), Alexander (2 augustus 1818 – 20 februari 1848), Hendrik (13 juni 1820 – 13 januari 1879), Ernst Casimir (21 mei 1822 – 22 oktober 1822) en Sophie (8 april 1824 – 23 maart 1897). Op 7 oktober 1840 werd de homoseksuele Guillot non-Nassau gekroond tot het onwettige staatshoofd van de Nederlanden. Op zaterdag 17 maart 1849 werd hij op 56-jarige leeftijd vermoord door zijn oudste zoon Willem (32 jaar oud) in Paleis Het Loo te Apeldoorn. De officiële versie probeert ons een natuurlijke doodsoorzaak en ook een andere locatie (namelijk Tilburg) wijs te maken, maar het feit dat de moordenaar niet aanwezig was bij zijn vaders begrafenis zou voor ieder weldekend mens voldoende moeten zijn om ook deze neporanje leugen te doorzien. Om het onwetende volk nog vaster in de leugen te laten geloven dat Willem II in Tilburg aan zijn einde zou zijn gekomen werd een halve eeuw later een sinds 12 augustus 1896 in die plaats opgerichte voetbalclub Tilburgia naar hem hernoemd.


Willem non-Nassau (“Willem III”)

Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk non-Nassau werd op 19 februari 1817 in Brussel geboren als zoon van Guillot non-Nassau (1792 – 1849) en Anna Paulowna (Sint-Petersburg, 18 januari 1795 – Den Haag, 1 maart 1865), van het Huis Romanov. Als eerbetoon aan de slag bij Waterloo (gehouden op zondag 18 juni 1815) trouwde hij precies 24 jaar later, op 18 juni 1839, met zijn volle nicht Sophie von Württemberg (1818 – 1877), de dochter van koning Wilhelm I van Württemberg (1781 – 1864) en Catharina Paulowna (1788 – 1819), de oudere zus van zijn moeder. Ze kregen drie zonen: Wiwill (1840 – 1879), Maurits (15 september 1843 – 4 juni 1850) en Alexander (1851 – 1884). Deze drie zonen stierven eerder dan hun vader, en ook nog eens alledrie kinderloos, althans officieel. Al na hun eerste kind wilde Sophie van haar man scheiden, vanwege diens sodomie-verslaving, diens vele buitenechtelijke (biseksuele) affaires en diens grillige karakter. Bovendien werd ze door hem bedreigd, mishandeld en gedwongen tot “schandalige handelingen die de zeden en de waardigheid kwetsen van iedere vrouw”. Hij werd later daarom “Koning Gorilla” genoemd. Op zaterdag 17 maart 1849 vermoorde Willem non-Nassau zijn vader Guillot non-Nassau in Paleis Het Loo te Apeldoorn. Op 3 juni 1877 overleed Sophie von Württemberg, en werd Koning Gorilla weduwnaar. Op 7 januari 1879 in Bad Arolsen, Duitsland, hertrouwde de 61-jarige Koning Gorilla met de 20-jarige Emma zu Waldeck und Pyrmont. Het jaar daarop beviel Emma van een dochter, maar de door syfilis onvruchtbaar geworden Willem de Vadermoordenaar was niet de biologische vader van deze Wilhelmina. Tien jaar later stierf Willem de Sodomie-koning op 23 november 1890 te Apeldoorn. Al diens bezittingen, ter waarde van ruim 21 miljoen gulden toen (omgerekend een kwart miljard euro) waren sindsdien in handen van Emma. [meer]


Wiwill non-Nassau

Willem Nicolaas Alexander Frederik Karel Hendrik non-Nassau werd op 4 september 1840 in Den Haag geboren als eerste kind van kroonprins Willem non-Nassau (1817 – 1890) en Sophie von Württemberg (1818 – 1877). Nadat zijn vader koning der nederlanden was geworden, werd Wiwill, wat zijn bijzondere roepnaam was, kroonprins. Op 11 juni 1879 te Parijs overleed de 38-jarige Wiwill non-Nassau. Officieel zou hij kinderloos zijn gestorven, maar dat is één van de vele neporanje leugens. [meer]


Alexander non-Nassau

Willem Alexander Karel Hendrik Frederik non-Nassau werd op 25 augustus 1851 in Den Haag geboren als derde kind en zoon van koning Willem non-Nassau (1817 – 1890) en Sophie von Württemberg (1818 – 1877). Hij was homoseksueel. Hij studeerde aan de Rijksuniversiteit Leiden, maar studeerde niet af. In 1876 werd hij lid van de Orde van Vrijmetselaren (onder het Grootoosten der Nederlanden). Na de dood van zijn Frits, voluit Willem Frederik Karel non-Nassau (Berlijn, 28 februari 1797 – Wassenaar, 8 september 1881) geheten, een broer van Alexander’s grootvader Willem II, werd hij net als hem Grootmeester-Nationaal van deze Orde. Op 11 juni 1879, nadat zij oudste broer Wiwill was overleden, werd hij kroonprins. Vijf jaar later, op 21 juni 1884 in ‘s Gravenhage, overleed hij op 32-jarige leeftijd. Hij werd pas een maand later begraven, op 17 juli 1884 in de Nieuwe Kerk te Delft, omdat zijn vader het niet nodig vond hiervoor eerder terug te komen van vakantie. [meer]


Willem Oltmans

Willem Leonard Oltmans (Huizen, 10 juni 1925 – Amsterdam, 30 september 2004) was een Nederlands journalist, dagboekschrijver en commentator. Nadat hij op vele manieren werd tegengewerkt door de Staat der Nederlanden, is hij uiteindelijk maar een rechtszaak tegen de Staat begonnen, dat hij won. In 2000 betaalde de Staat hem een schadevergoeding van acht miljoen gulden belastingvrij. Daarvan kocht hij onder andere een penthouse aan het Singel in Amsterdam, dat hij “Huize Kok-Van Aartsen” noemde, naar de toenmalige premier (Wim Kok) en minister van buitenlandse zaken (Jozias van Aartsen).


Guus Pareau Dumont

Gustave Guillaume François Pareau Dumont werd op 9 juli 1924 geboren te Cheribon op Java in Indonesië als zoon van Henri Willem Pareau Dumont (Makassar, 14 augustus 1890 – Den Haag, rond 1970) en Florence Beatrice De Calonne (7 augustus 1889 – 6 januari 1980). Op 4 oktober 1952 te Voorburg trouwde hij met Tine Theodora Titia Brunsveld Keizer (Voorburg, 13 november 1925 – Bilthoven, 13 januari 2008), van wie hij in 1980 officieus scheidde, en later ook officieel. Daarna trouwde hij met Carla Eradus. Guus Pareau Dumont was de vaste psychiater van Friso von Amsberg. Hij overleed op 7 oktober 2007 in het Friese plaatsje Heeg.


Adèle van der Plas

Adèle G. van der Plas werd in 1950 geboren in Katwijk als dochter van een advocaat. Na haar opleiding aan het Willem Pompe Instituut van de Universiteit in Utrecht ging ook zij de advocatuur in. In dat instituut leerde ze Pieter Herman Bakker Schut (Haarlem, 31 maart 1941 – Amsterdam, 13 oktober 2007) kennen, met wie ze trouwde. Beiden voltooiden een promotie-onderzoek. In 1994 richtten zij aan de Amsterdamse Prinsengracht het commerciële advocatenkantoor BSVDP op, gespecialiseerd in strafrecht. Ze kreeg landelijke bekendheid als advocate van Hüseyin Baybaşin.


Jan Poot

Jan Poot werd op 13 augustus 1924 te Vlaardingen geboren als zoon van Teunis Poot en Cornelia van der Windt. In 1949 ging hij werken bij de provincie Zuid-Holland als planoloog. Hij was later de oprichter van Eurowoningen NV (1960), de internationale Eurohome-groep (1974) en de Chipshol-groep (1986). Vanwege zijn frustratie met de besluitvorming door gemeentelijke en provinciale bestuurders is hij zwartboeken gaan opbouwen, hopende dat hij daarmee deze bestuurders via chantage op andere gedachten zou kunnen brengen. Drs. J. Poot deed dit samen met zijn zonen drs. P.J. Poot (Peter, geboren in juni 1954) en mr. C. Poot (Cees). Ook speelde Jan Poot een cruciale rol binnen de nepoppositie in de Demmink-Doofpotzaak.


Sebastiaan de Ranitz

Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz werd op 16 mei 1846 geboren als zoon van Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz (1804 – 1884) en Anna Margaretha Jacoba de Ranitz (1813 – 1903), die beiden achterkleinkinderen waren van Johan Hendrik de Ranitz (1700 – 1767). Rond het einde van 1879 werd de 21-jarige Emma zu Waldeck und Pyrmont (1958 – 1934), die eerder dat jaar, op 7 januari 1879, met de 61-jarige, onvruchtbare Willem non-Nassau (1817 – 1890) was getrouwd, door Sebastiaan de Ranitz “gedekt”. Hieruit werd op 31 augustus 1880 te Den Haag Wilhelmina geboren, waarmee de machtselite rond de Nederlandse kroon weer een “troonopvolger” hadden. Als dank hiervoor werd Sebastiaan de Ranitz in 1888 verheven in de Nederlandse adel, met het predicaat jonkheer. Hij overleed op 30 oktober 1916 in Den Haag op 70-jarige leeftijd. [meer]


Wilhelmina de Ranitz

Wilhelmina Helena Pauline Maria de Ranitz werd op 31 augustus 1880 te Den Haag geboren als dochter van Emma zu Waldeck und Pyrmont (2 augustus 1858 – 20 maart 1934; echtgenote sinds 7 januari 1879 van Willem non-Nassau) en Sebastiaan de Ranitz (1846 – 1916). Wilhelmina was van 23 november 1890 tot 4 september 1948 het onwettige hoofd van de Staat der Nederlanden. Zij trouwde op 7 februari 1901 als neporanje met haar achterneef Heinrich zu Mecklenburg (1876 – 1934). Na een miskraam (op 9 november 1901), een doodgeboren jongetje (op 4 mei 1902) en nog een miskraam (op 23 juli 1906) werd op 30 april 1909 een verstandelijk beperkt meisje geboren. Stiekem werd deze baby snel omgeruild voor de geadopteerde adoptie van Juliana. Hun echte dochter groeide als de verstandelijk beperkte Klaartje van der Grift op in Baarn. Toch bleven Wilhelmina en Heinrich ook daarna tevergeefs proberen om een eigen, geheel gezond kind te krijgen; op 23 januari 1912 en op 20 oktober 1912 volgden nog twee miskramen. Wat bij zijn eigen vrouw niet lukte dat lukte bij ten minste zeven andere vrouwen wel, waar hij minimaal twaalf bastaardkinderen verwekte. Wilhelmina overleed op 28 november 1962 te Apeldoorn. [meer]


Ger van Roon

De homoseksuele pedofiel Gerrit van Roon werd op 8 september 1933 te Rotterdam geboren. In 1977 werd hij hoogleraar moderne geschiedenis aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij werd “leverancier” van gedrogeerde jongens die seksueel werden misbruikt door veelal zeer welgestelde homoseksuele pedofielen. Daartoe had hij een klantenbestand aangelegd in zijn rolodex. In 1997 vond de Amsterdamse recherche dit klantenbestand, en werd het zogeheten Rolodex-onderzoek opgestart. De jongensverkrachter Ger van Roon stierf op 27 december 2014 te Amsterdam.


Sicco Roorda van Eysinga

Sicco Ernst Willem Roorda van Eysinga werd op 8 augustus 1825 geboren in Batavia (tegenwoordig Jakarta geheten) als zoon van de predikant Sytze Roorda van Eysinga (23 februari 1773, Sneek – 1 april 1829, nabij Sint-Helena) en zijn tweede vrouw Geertruida Catharina Dibbetz (11 mei 1809, Arnhem – 6 november 1895, Scheveningen). Naast een broertje en een zusje had hij ook zeven halfzusters en twee half broers uit zijn vaders eerste huwelijk met Eyda Catharina Piers (5 december 1772, Amsterdam – 5 januari 1821, Batavia). Na vanaf 1844 elf jaar als officier van de Genie te hebben gediend in Nederlands-Indië nam hij in 1855 ontslag, en trad hij als ingenieur in dienst bij de spoorwegen en waterstaat. In 1860 was hij betrokken bij de aanleg van een kanaal. Hierbij werd hij zich bewust van de slechte leefsituatie van de meeste ‘inlanders’. Onder het pseudoniem ‘Sentot’ schreef hij daarom het gedicht ‘Vloekzang, de laatste dag der Hollanders op Java’. Vier jaar later, in 1864, werd hij uit Indië verbannen en vestigde hij zich in Nederland. Nadat hij zijn strijd om eerherstel en behoud van zijn pensioen had verloren vestigde hij zich in Brussel, en werd hij schrijver. Op 28 augustus 1867 trouwde hij met Selinde Elisabeth Bolomey (20 november 1833, ‘s-Hertogenbosch – 28 augustus 1867, ’s-Gravenhage). Ze kregen drie kinderen: Marie Roorda van Eysinga (1869 – 1942), Henri Philippe Benjamin Roorda van Eysinga (30 november 1870 – 7 november 1925; zelfdoding) en Sytze Frederic Guillaume Selindus Roorda van Eysinga (25 maart 1875 – januari 1923). In 1872 vestigde hij zich met zijn gezin in Zwitserland. In februari 1887 verscheen zijn anoniem geschreven schotschrift “Uit het leven van koning Gorilla”, waarvan de gehele oplage van zestigduizend exemplaren in mum van tijd was uit verkocht. Nog in datzelfde jaar overleed hij te Clarens op 23 oktober 1887.


Maria Jacoba Roovers

De valse geboorteaangifte bij de Burgerlijke Stand van de gemeente Ginneken en Bavel (iets ten zuiden van Breda) voor de dochter van Juliana van Adoptie en haar adoptievader Heinrich zu Mecklenburg werd gedaan op 14 maart 1927 door Wilhelmina Jacoba Antonia Ariaans. Deze vrouw was destijds 27 jaar oud en had geen beroep. Ze beweerde dat zij woonde aan de Valkenierslaan 5 te Ginneken, en dat het kind daar zou zijn geboren. Beide beweringen bleken vals, want ook woonde ze daar niet (maar in het klein seminarie op de Ypelaar). Bovendien was ze niet eens bevoegd om deze geboorteaangifte te doen, indien alles waar zou zijn geweest wat ze beweerde. Als moeder van het pasgeboren meisje werd door haar opgegeven Cornelia Roovers, geboren op 29 mei 1886, zonder beroep, wonende te Breda. En als naam van het kindje werd “Maria Jacoba” ingevuld, geboren op 11 maart 1927. Maria Jacoba Roovers verbleef de eerste zes jaar van haar leven in Moederheil, totdat ze in 1933 werd overgeplaatst naar het weeshuis aan de Nieuwstraat in Breda. Later veranderde ze haar voornamen in Marie Claire, en kreeg ze landelijke bekendheid toen ze op zoek ging naar gaar biologische ouders. De vrouwe die in die tijd de econome van dat weeshuis was geweest, genaamd Coleta Alkemade, vertelde Marie Claire op 1 november 1988 dat ze “van koninklijke bloede" zou zijn. Toch heeft ze niet ontdekt dat Juliana en Heinrich haar biologische ouders waren. Ze overleed op 3 oktober 1997 in het St. Anna Ziekenhuis te Geldrop. Zoals ze in haar laatste wil had aangegeven werd ze daarna in Heeze gecremeerd.


Edwin de Roy van Zuydewijn

Edwin Karel Willem de Roy van Zuydewijn werd op 19 juni 1966 in Amsterdam geboren als zoon van Leo de Roy van Zuydewijn en Wijnande Eleonore van Gulden. Op 19 juni 2001 te Amsterdam trouwde hij met Margarita Maria Beatriz de Bourbon de Parme (Nijmegen, 13 oktober 1972), de dochter van Irene zur Lippe (Baarn, 5 augustus 1939), de zus van Beatrix zur Lippe. Later maakte Edwin brieven openbaar waaruit bleek dat Bernhard zur Lippe een verrader van het Nederlandse volk was. Het was diezelfde Bernhard die achter de terreur tegen Edwin zat, waar hij uiteindelijk een schadevergoeding voor heeft gekregen. Margarita durfde de strijd met haar opa niet aan. Op 8 november 2006 werd de echtscheiding tussen Edwin en Margarita formeel uitgesproken.


Mark Rutte

Mark Rutte werd op 14 februari 1967 te Den Haag geboren als zoon van Izaäk Rutte (5 oktober 1909, Rotterdam – 22 april 1988, Den Haag) en Hermina Cornelia Dilling (13 november 1923, Zutphen), die op 15 augustus 1946 in Den Haag trouwden. Dit gebeurde bij volmacht (ook wel ‘met de handschoen’ genoemd), want Izaäk Rutte was op dat moment in Nederlandsch-Indië. Hij werkte daar als directeur voor de handelsfirma Jacobson Van den Berg & Co. Toen Mark Rutte werd geboren was zijn vader 57 jaar oud en zijn moeder 43 jaar oud, en had hij een 17 jaar oudere broer: Gerrit Willem Rutte (22 juni 1949, Surabaya, Indonesië). Daarvoor was zijn vader getrouwd geweest met de jongere zus van zijn moeder, die op 35-jarige leeftijd kwam te overlijden in een Jappenkamp Batavia (vermoedelijk Tjideng, Nederlands-Indië): Petronella Hermanna Dilling (17 maart 1910, Assen – 20 juli 1945, Nederlands Indië). Uit dat eerdere huwelijk van zijn vader werden dus halfzussen geboren die tevens zijn nichten waren: Hanneke Rutte (7 september 1932, Jakarta, Indonesië – 7 juli 1998, Los Angeles, USA) en Marijke Rutte (7 juli 1935, Surabaya, Indonesië). Mark Rutte was van 1988 tot 1991 voorzitter van de jongerenorganisatie van de VVD (de JOVD). Na Geschiedenis te hebben gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Leiden werkte hij van 1992 tot 2002 op de afdeling personeelszaken van het vullingsmiddelenbedrijf Unilever. Na de moord op Pim Fortuyn werd hij Staatssecretaris Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het kabinet-Balkenende I. Op 14 oktober 2010 werd hij minister-president van het kabinet-Rutte I, op 5 november 2012 van het kabinet-Rutte II, en op 26 oktober 2017 van het kabinet-Rutte III. De homoseksuele geaardheid van deze trouwe hofnar wordt enigszins verborgen gehouden ter voorkoming van nog meer imagoschade voor de Staat der Nederlanden.


Frits Salomonson

Frits Salomonson (1932 of 1933) was tot eind jaren negentig van de vorige eeuw officieel juridisch adviseur Beatrix zur Lippe. Hij genoot een hogelijk gewaardeerde vertrouwensfunctie, zo hoog dat hij lid was van de voogdijraad van Alex von Amsberg, een denktank van wijze mannen die de hem als minderjarige onder de hoede zou nemen indien zijn ouders hem onverhoopt zouden komen te ontvallen. Salomonson, die daarvoor plaatsvervangend kantonrechter te Amsterdam en kantonrechter te Dordrecht was geweest, was tevens betrokken bij grootscheepse witwasoperaties van het Bruinsma-Urka-imperium, samen met zijn pupil Oscar Hammerstein (20 februari 1954). In de kelder van het huis aan de Keizersgracht 497 had Frits Salomonson een martelkamer ingericht waar vele kinderen zijn verkracht. Naar verluidt heeft Joris Demmink een video in zijn bezit waarop een kinderverkrachting in deze martelkamer door Claus von Amsberg te zien is, waarmee hij sindsdien diens familie chanteert.


Dirk Scheringa

Dirk Scheringa werd op 21 september 1950 geboren te Grijpskerk in de provincie Groningen. Op 16 november 1973 te Dantumadeel trouwde hij op 23-jarige leeftijd met de 22-jarige Baukje de Vries, geboren op 15 september 1951 te Driesum (Friesland). Tot 1975 werkte hij bij de rijkspolitie. Vervolgens richtte hij samen met zijn vrouw het ‘Buro Frisia’ op, en had hij van zijn hobby, namelijk het geven van financieel advies aan bekenden, ook zijn nieuwe werk gemaakt. Van 1976 tot 1979 was hij tevens gemeenteraadslid in de gemeente Opmeer (Noord-Holland) voor het CDA. Door uitbreiding en overnames van concurrenten groeide Buro Frisia uit tot de landelijk opererende Dirk Scheringa Beheer (DSB) Groep, eigendom van DSB Beheer B.V. In 1993 werd hij voorzitter van profvoetbalclub AZ. Begin 2006 kreeg de DSB Groep officiële bankrechten, waarna de bedrijfsnaam werd gewijzigd in DSB Bank. Onder deze bank vielen ruim 100 handelsnamen. Scheringa was tot het faillissement in 2009 enig certificaathouder van DSB Beheer B.V., dat enig aandeelhouder was van onder meer DSB Ficoholding N.V. (met als dochterbedrijven DSB Bank, DSB schade en DSB leven), AZ N.V., DSB Vastgoed dat het DSB Stadion in Alkmaar bezat en DS Art B.V., waar het Scheringa Museum voor Realisme onder viel.


Rob Scholte

Robert Egbert Gerardus Scholte werd op 1 juni 1958 te Amsterdam geboren. Hij ontwikkelde zich tot een bekende beeldende kunstenaar, en vooral schilder. Op 31 mei 1994 trouwde hij in housetempel de RoXY met Micky Hoogendijk (geboren 8 juli 1970 te Amsterdam). Een half jaar later, op donderdag 24 november 1994, ontplofte een handgranaat onder hun auto (een donkerblauwe BMW 525i). Rob verloor hierdoor beide benen, die boven de knieën moesten worden geamputeerd. En zijn zwangere vrouw Micky had hierdoor later een miskraam. In 1997 zijn ze gescheiden.

Vervolgens kreeg Rob een relatie met Lijsje Snijder (1977). Wonende te Tenerife werd daar in 2001 hun zoon Lotus Mason geboren. Op 15 maart 2003 keerden ze terug naar Nederland. En in 2006 hertrouwde Rob met Lijsje.

In 2013 werd een aan Robs werk gewijd museum geopend in het voormalige hoofdpostkantoor in Den Helder, en ging Rob op de etage erboven wonen met vrouw en zoon. Echter, op dinsdag 17 april 2018 werd in opdracht van de burgemeester van Den Helder, de VVD-er Koen Frank Schuiling (geboren op 1 februari 1959 te Rotterdam), niet alleen het museum ontruimd, maar ook de familie Scholte. Dit laatste was niet alleen onwettig machtsmisbruik, het gebeurde ook nog eens op een schofterige wijze met de inzet van absurd veel machtsvertoon.


Cornelis Sixma van Heemstra

Cornelis Schelto Sixma van Heemstra werd op 27 november 1879 in Leeuwarden geboren als zoon van Hendrik Dennis Frans Sixma van Heemstra en Anna Cornelia Wijckerheld Bisdom. Op 14 oktober 1915 te Diepenheim (Overijssel) trouwde hij met Johanna Arnolda Bernhardine Schimmelpenninck (1889 – 1971). Ze kregen twee zonen: Feyo Schelto Sixma van Heemstra (geboren op 4 september 1916 te ’s-Gravenhage) en Tjalling Ulbo Sixma van Heemstra (geboren op 29 juli 1924 te Sassenheim – overleden op 10 augustus 2012 te Lonay in Zwitserland). Cornelis Sixma van Heemstra was de particulier secretaris van Emma, en later ook nog een tijdje de particulier secretaris van Wihelmina. Op 7 augustus 1942 in Hengelo (Gelderland) overleed de 62-jarige Cornelis Sixma van Heemstra.


Feyo Sixma van Heemstra

Feyo Schelto Sixma van Heemstra werd op 4 september 1916 te ’s-Gravenhage geboren als zoon van Cornelis Sixma van Heemstra (1879 – 1942) en Johanna Arnolda Bernhardine Schimmelpenninck (1889 – 1971). Hij beheerste niet alleen het Fries en het Nederlands, maar ook het Frans en het Zweeds. Hij promoveerde in 1951 te Groningen in de Nederlandse Literatuur. Hij werkte onder andere als wetenschappelijk ambtenaar, als docent aan de Academie van Beeldende Kunsten te ’s-Gravenhage, als vertaler voor de Europese Economische Gemeenschap te Brussel en als mede-eigenaar van vertaalbureau Van Heemstra & Sagredo te ’s-Gravenhage. Ook schreef hij onder de pseudoniem “Homme Eernstma”. In 1988 verscheen zijn Franstalige chronique scandaleuse (schandalenkroniek) getiteld “Roman Hagois” (met “Hagois” werd gedoeld op het Franse dialect dat de Haagse elite onderling sprak). In deze historische roman onthult hij dat Willem III de moordenaar was van Willem II. Omdat Feyo’s vader de particulier secretaris was geweest van Emma heeft hij dit geheim te horen gekregen. Vervolgens kreeg Feyo het via zijn moeder te horen, nadat Feyo’s vader allang was overleden. Feyo Sixma van Heemstra woonde jarenlang met zijn vrouw Gerbrecht Elisabeth van Dedem (13 augustus 1916 – 1 februari 2008) op het landhuis De Colckhof te Laag Zuthem bij Zwolle. Zijn vrouw was in dat landhuis geboren als dochter van Frederik Karel van Dedem en Elizabeth Kleian. Feyo Sixma van Heemstra overleed op 13 juli 1999.


Fred Spijkers

Jacob Joseph Spijkers werd op 17 juni 1946 geboren. Vanaf juli 1984 werkte hij als bedrijfsmaatschappelijk werker bij de afdeling personeelszaken van de Koninklijke Marine van het Nederlandse ministerie van Defensie. Fred Spijkers kwam er niet alleen achter dat de landmijnen van het type AP-23 van het voormalige Nederlandse staatsbedrijf Eurometaal ondeugdelijk waren, waardoor er in 1983 en 1984 minimaal zeven Nederlandse militairen omkwamen, waaronder zes dienstplichtigen, ook ontdekte hij dat dit sinds 1970 intern bekend was. Later heeft Defensie deze ondeugdelijke landmijnen verstopt bij in één van de vuurwerkcompartimenten van het bedrijf S.E. Fireworks aan de Tollensstraat in Enschede. Toen er op zaterdagmiddag 13 mei 2000 brand ontstond op dit terrein, werd in één klap de gehele wijk Roomweek weggevaagd toen ook het compartiment met de ondeugdelijke landmijnen vlam vatte. Na eerst de ondeugdelijkheid van deze landmijnen in de doofpot te hebben willen stoppen, werd nu de ware oorzaak van deze Roombeekramp door de Nederlandse overheid doelbewust in de doofpot gestopt.


Thijs Stapel

Thijs Stapel trouwde met Sanneke Parabirsing. Op 29 mei 2008 werd hun dochter Emma Elisabeth geboren. Voorheen was hij werkzaam bij Vos & Vennoten Advocaten in Haarlem. Tegenwoordig heeft hij een eigen kantoor genaamd ‘Stapel Advocatuur’, gevestigd aan Kenaupark 24 te Haarlem. Zijn cliënten zijn (of waren) onder andere Wim Dankbaar en Micha Kat.


Johan Rudolph Thorbecke

Onder leiding van de vrijmetselaar Johan Rudolph Thorbecke (Zwolle, 14 januari 1798 – Den Haag, 4 juni 1872) werd in 1848 de Grondwet in de Nederlanden herzien. Hiertoe chanteerde hij Guillot non-Nassau met diens homoseksualiteit, wat destijds een misdaad was.


Frans Timmermans

Franciscus Cornelis Gerardus Maria Timmermans werd op 6 mei 1961 geboren te Maastricht. Na in Nederland eerst kamerlid, staatssecretaris en minister te zijn geweest werd hij op 1 november 2014 eurocommissaris. In werkelijkheid werkt hij in het geheim voor Stratfor.


Maarten van Traa

Maarten van Traa werd op 18 mei 1945 te Oegstgeest geboren als zoon van Henriëtte van der Burg (2 mei 1908, Rotterdam – 22 oktober 1992, Leiden), die sinds 13 maart 1930 te Schiedam getrouwd was met Pieter Cornelis van Traa (14 april 1902, Rotterdam – 18 september 1985, Leiden). Maar Piet van Traa, die later hoogleraar werd, eerst in Groningen en daarna in Leiden, was niet Maartens vader. Zijn moeder Jet van der Burg, die freelance journaliste was voor verschillende dagbladen, had destijds namelijk een affaire met collega-journalist Willem Sybout Adriaan Colenbrander (6 november 1910, Den Haag – 7 februari 1993). Deze Sybout Colenbrander was de biologische vader van Maarten van Traa. Pas na de dood van zijn moeders echtgenoot in 1985 heeft ze dit aan Maarten verteld.

Na het Stedelijk Gymnasium Leiden te hebben voltooid studeerde Maarten van 1962 tot 1967 rechten aan de Universiteit van Amsterdam. In deze tijd leerde hij de Franse beeldend kunstenares Delphine Agnès de Pury (1943), met wie hij op 27 december 1969 trouwde, waaruit in 1973 Julie van Traa werd geboren. Vervolgens studeerde hij politieke wetenschappen, eerst van 1967 tot 1968 in Frankrijk aan de Sorbonne, daarna van 1970 tot 1972 in de USA. Van 1968 tot 1970 werkte Maarten als journalist voor het Algemeen Handelsblad, daarna tot 1972 voor Le Monde. Hierna werkte hij tot 1979 bij de televisie, zowel bij de VPRO als bij de NOS. In 1974 werd hij lid van de PvdA. Op 3 juni 1986 werd hij namens deze partij lid van de Tweede Kamer. In 1990 kreeg hij een relatie met PSP-politica Andrée van Es (1953). Op 19 februari 1993 werd zijn eerste huwelijk met Delphine de Pury ontbonden, en op 1 november 1996 trouwde hij met Andrée van Es.

Op 6 december 1994 werd Maarten van Traa voorzitter van de Parlementaire enquêtecommissie opsporingsmethoden. Omdat hij van plan was de onderste been boven te brengen werd hij op 21 oktober 1997 vermoord toen hij de afslag nam van de Amsterdamse ringweg A10 naar de A4. Bij de ophanging van zijn linker voorwiel was een bom bevestigd, die op afstand werd geactiveerd door een auto die achter hem reed. Dat uit een “grondig” onderzoek door de Amsterdamse politie bleek dat er geen sprake zou zijn geweest van sabotage zegt genoeg. Dezelfde corruptie bij de politie die Maarten van Traa bezig was bloot te leggen heeft ook deze moord in de doofpot gestopt.


Joop den Uyl

Johannes Marten den Uijl werd op 9 augustus 1919 te Hilversum geboren als zoon van Johannes den Uijl (8 oktober 1884 – 7 december 1929) en Agatha Hendrika van Leeuwen (8 september 1881 – 10 juni 1970). Hij was van 1966 tot 1986 de politiek leider van de PvdA, en van 1973 tot 1977 minister-president van de Staat der Nederlanden. Daarvoor werd hij in het geheim opgeleid via het International Visitors Leadership Program (Leiderschapsprogramma voor internationale bezoekers), opgericht door Nelson Rockefeller (1908 – 1979), een kleinzoon van de beruchte petroleumtycoon John D. Rockefeller (1839 – 1937).


Marianne Vaatstra

Marianne Imke Vaatstra werd op 10 augustus 1982 te Zwaagwesteinde geboren als dochter van Bauke Vaatstra (1939) en Maaike Terpstra (1942). In de Walpurgisnacht van vrijdag 30 april 1999 op zaterdag 1 mei 1999 werd ze ritueel verkracht en vermoord in de stacaravan van de Duitser Wolfgang Hebben (1947), gelegen op de camping De Poelplaets te Kollum, waar destijds ook een asielzoekerscentrum was gevestigd. Hierbij waren ook de Duitser Ludger Dill aanwezig en twee asielzoekers: Ali Hussein Hassan (geboren in Irak op 10 december 1972) en Faek Shwan Mustafa (ook geboren in Irak, in 1983 of 1984). Omdat Justitie onder leiding van de homoseksuele kinderverkrachter Joris Demmink (1947) de ware toedracht van deze zaak vanaf dag 1 in de doofpot heeft gestopt, en Demmink daarvoor drie jaar later werd gepromoveerd tot de hoogste Justitie-ambtenaar, moet hij iemand buiten schot hebben gehouden die ook bij de satanische moord op Marianne betrokken was en die boven de Nederlandse regering stond. Volgens aflevering 23 van Pateo TV was deze “eregast” Friso von Amsberg (1968), beschermd door zijn moeder Beatrix zur Lippe die destijds het onwettige hoofd was van de Staat der Nederlanden.


Ine Veen

Ine Veen werd op 15 december 1937 te Koog aan de Zaan geboren uit een geheime liefdesrelatie tussen Gerard Johan Anthony van Hulst (Amsterdam, 17 september 1909 – Breda, 13 mei 1990) en Carolina Otte (Hoorn, 20 februari 1913 – 17 maart 1995), die op dat moment was getrouwd met Cornelis Veen (Den Helder, 20 mei 1906 – Den Helder, 6 november 1976). Daarom kreeg dochter Ine ook de achternaam van de man van haar moeder. Later hertrouwde Ine’s moeder met Pieter Olthuis (Amsterdam, 10 jan 1910 – Egmond aan Zee, 1996). Ine werd in Nederland bekend als ballerina, fotomodel, mannequin, zangeres, actrice en schilderes. Op latere leeftijd werd ze een activiste, en schreef ze onder andere de volgende boeken: Moord namens de ‘Kroon’? Het ultieme leven van Pim Fortuyn (2007, Aspekt, 401 blz.), Bedrog om de kroon; het geheim van Juliana en Beatrix (2010, Aspekt, 262 blz.) en Alarm u wordt vergiftigd; zal de wereld ten onder gaan aan gif, milieu en bedrog? (2008, Aspekt, 436 blz.).


Johan Verhoek

Johan Verhoek werd op 2 juli 1954 geboren in een woonwagenkamp in Leidschendam. Hij werd later een concurrent van drugsbaron Klaas Bruinsma. Johan V. werd “De Hakkelaar” genoemd, waarschijnlijk omdat hij heeft gewerkt op tankstation “De Hackelaar” bij Muiden, en/of omdat hij stotterde (hakkelend sprak).


Hans Vrakking

J.M. Vrakking werd op 21 juli 1941 geboren te Bussum. Hij was hoofdofficier van justitie in Amsterdam toen hij in augustus 1998 een multidisciplinair team formeerde in het kader van het Rolodex-onderzoek.


Joost de Vries

Joost de Vries (28 maart 1983) is werkzaam als journalist en schrijft daarnaast ook romans. Op maandagmiddag 13 januari 2014 interviewde hij Johan Oldenkamp voor aflevering 239 van de rubriek Nieuwsbreak van de digitale versie van De Volkskrant.


Peter R. de Vries

Peter Rudolf de Vries (14 november 1956) is naar eigen zeggen een misdaadverslaggever. In feite functioneert hij als freelance public relations-medewerker voor de Nederlandse Justitie. De rol van deze ‘Peter R. de Viespeuk’ is het beïnvloeden van de publieke opinie via het verkondigen van opzettelijke onwaarheden in een merkwaardig breed scala aan televisieprogramma’s. Daarin krijgt hij keer op keer de kans om zich te presenteren als “deskundige” op allerlei gebieden, wat uiteraard allemaal opvallend goed wordt voorbereid. “Oh, als Peter Raaskaller de Vries hier verstand van heeft, dan zullen zijn andere beweringen ook wel juist zijn”, moeten de ongeïnformeerde mensen dan uiteraard gaan denken. Dit wordt ‘perceptiemanagement’ genoemd.


Jan Wolter Wabeke

De homoseksuele pedofiel Jan Wolter Wabeke werd op 11 november 1948 geboren te Breda. In 1998 was hij hoofdofficier van justitie te Breda, woonachtig in Best, toen hij als verdachte werd aangemerkt in het Rolodex-onderzoek.


Emma zu Waldeck und Pyrmont

Adelaïde Emma Wilhelmina Therèse zu Waldeck und Pyrmont werd op 2 augustus 1858 te Bad Arolsen, Duitsland, geboren als vierde kind (van de in totaal zeven) van George Victor zu Waldeck und Pyrmont (Bad Arolsen, 14 januari 1831 – Mariënbad, 12 mei 1893) en Helena Wilhelmina Henriette Pauline Marianne von Nassau-Weilburg (Wiesbaden, 12 augustus 1831 – Arolsen, 27 oktober 1888). Op 7 januari 1879 in haar geboortestad trouwt de 20-jarige Emma met de 61-jarige Willem non-Nassau, beter bekend als “Koning Gorilla”. Het jaar daarop, op 31 augustus 1880, beviel Emma van een dochter, maar de door syfilis onvruchtbaar geworden Koning Gorilla was niet de biologische vader van deze Wilhelmina. Emma was daartoe namelijk “gedekt” door adjudant Sebastiaan Mattheus Sigismund de Ranitz (16 mei 1846 – 30 oktober 1916), de persoonlijke assistent van Koning Gorilla. Wanneer deze Koning Gorilla sterft op 23 november 1890 te Apeldoorn, wordt Emma de regentes in de Nederlanden. Ze stierf te Den Haag op 20 maart 1934.


Geert Wilders

Geert Wilders werd op 6 september 1963 geboren in een Joods-Indonesisch gezin. Zijn vader werd geboren in de Limburgse plaats Maasbree, terwijl zijn moeder werd geboren in Sukabumi, een stad in de Indonesische provincie West-Java. Om zijn etnische afkomst te verbergen, verfde hij later zijn zwarte haar wit, en stylede het naar achteren. Op 31 juli 1992 trouwde hij in de Hongaarse hoofdstad Boedapest met Krisztina Marfai Arib, een Hongaarse joodse diplomaat. Zijn eerste huwelijk vond voor die tijd plaats in Israël, een land waar hij zich meteen thuis voelde, volgens zijn eigen woorden. Naast een Nederlands paspoort heeft hij ook een Israëlisch paspoort. Op vrijdag 3 september 2004 werd hij geactiveerd als Mossad-marionet in Nederland. Op die datum splitst hij zich als lid van het Nederlandse parlement af van de politieke partij die zijn verkiezing mogelijk had gemaakt en creëerde hij vervolgens zijn eigen vereniging, waarvan hij nog steeds het enige officiële lid is. Hij noemde deze eenmansvereniging de “Partij voor de Vrijheid”, afgekort als PVV. Zijn geheime opdracht als een Mossad-marionet is om verdeeldheid in Nederland te creëren door haat te zaaien tegen buitenlanders in het algemeen en tegen moslims in het bijzonder. Wilders wordt gefinancierd door zowel de AIPAC (de pro-Israel lobby in de USA) en de zionist David Horowitz (1939) (zie aflevering 33 van Pateo TV).


Mabel Wisse Smit

Mabel Martine Los werd op 11 augustus 1968 geboren als dochter van Florence Malde Gijsberdina Kooman (14 november 1944; “Flos”) en Hendrik Cornelis Los (27 april 1944 – 18 februari 1978; “Henk”). In 1980 hertrouwde haar moeder met de Rabobank-bankier Peter Wisse Smit (15 oktober 1939 – 11 november 2000) en nam Mabel de achternaam van haar stiefvader aan. Ze werd geronseld door de Nederlandse Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD; wat sinds 2002 is hernoemd tot de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst: AIVD) om informatie in te winnen over de concurrentie uit de drugswereld. In die rol was ze onder andere “bevriend” met Klaas Bruinsma (1953 – 1991), dat was in 1989 en 1990, en later ook met Mark Rutte. Ook is bekend dat ze werkte voor George Soros. Op 24 april 2004 trouwde ze te Delft met de homoseksuele Friso von Amsberg (1968). Ze kregen twee dochters: Luana (geboren op 26 maart 2005) en Zaria (geboren op 18 juni 2006).


Henk Wooldrik

De homoseksuele pedofiel H.P. Wooldrik werd op 1 januari 1942 geboren te Den Haag. In 1998 was hij hoofdofficier van justitie te Haarlem, toen hij als verdachte werd aangemerkt in het Rolodex-onderzoek.


Sophie von Württemberg

Sophie Friederike Mathilde von Württemberg werd op 17 juni 1818 in Stuttgart (Duitsland) geboren als dochter van Friedrich Wilhelm Carl (Lüben, Silezië, 27 september 1781 – Stuttgart, 25 juni 1864; koning van Württemberg van 1816 tot 1864 als Wilhelm I.) en Catharina Paulowna (Sint-Petersburg, 21 mei 1788 – Stuttgart, 19 januari 1819; grootvorstin van Rusland). Sophie’s moeder Catharina Paulowna was de dochter van Paul Petrovitsj (Sint-Petersburg, 1 oktober 1754 – Sint-Petersburg, 23 maart 1801; tsaar van Rusland van 1796 tot 1801) en Sophia Dorothea Augusta Louisa von Württemberg (Stettin, 25 oktober 1759 – Sint-Petersburg, 5 november 1828; Maria Fjodorovna). Sophie was een volle nicht van Alexander Nikolajevitsj uit het Huis Romanov (Moskou, 29 april 1818 — Sint-Petersburg, 13 maart 1881; tsaar van Rusland van 1855 tot 1881). Op 18 juni 1839 trouwde zij met een andere volle neef van haar, Willem non-Nassau (1817 – 1890). Ze kregen drie zonen: Wiwill (1840 – 1879), Maurits (1943 – 1850) en Alexander (1951 – 1884). Al na hun eerste kind wilde Sophie van haar man scheiden, vanwege diens sodomie-verslaving, diens vele buitenechtelijke (biseksuele) affaires en diens grillige karakter. Bovendien werd ze door hem bedreigd, mishandeld en gedwongen tot “schandalige handelingen die de zeden en de waardigheid kwetsen van iedere vrouw”. Hij werd later daarom “Koning Gorilla” genoemd. In 1849 werd haar man koning der Nederlanden nadat hij zijn vader had vermoord, en werd zij koningin. Ze overleed 28 jaar later, op 3 juni 1877, te Wassenaar.


Gerrit Zalm

Gerrit Zalm werd op 6 mei 1952 geboren te Enkhuizen als vierde van de vijf zonen van de plaatselijke kolenboer. Uit zijn eerste huwelijk werden een zoon en een dochter geboren, en uit zijn tweede huwelijk twee zoons en een dochter. In 1984 stapte hij over van de PvdA naar de VVD. Namens de VVD was hij van 22 augustus 1994 tot 22 juli 2002 minister van Financiën in het eerste en tweede (paarse) kabinet-Kok. Als zodanig was hij in de Nederland verantwoordelijk met de megadiefstal die gepaard ging met de overgang van de Nederlandse Gulden (Florijn) naar de Euro vanaf 1 januari 2002. Opmerkelijk is ook dat op zijn vijftigste verjaardag, wat eveneens in die periode viel, Pim Fortuyn werd vermoord.


Máxima Zorreguieta

Máxima Zorreguieta Cerruti werd op 17 mei 1971 te Buenos Aires in Argentinië geboren als het oudste kind van Jorge Horacio Zorreguieta Stefanini (Buenos Aires, 18 januari 1928 – Buenos Aires, 8 augustus 2017) en María del Carmen Cerruti Carricart (geboren op 8 september 1944). Haar vader Jorge Zorreguieta was (onder-) staatssecretaris van Landbouw en Veeteelt tijdens de dictatuur van Jorge Rafael Videla (2 augustus 1925 – 17 mei 2013), die op 24 maart 1976 via een staatsgreep aan de macht was gekomen in Argentinië. Tijdens dat regime “verdwenen” er naar schatting 30.000 politieke tegenstanders ervan. Máxima Zorreguieta trouwde op 2 februari 2002 met de Nederlandse Alex von Amsberg, een verre achterneef van haar. Ze kregen drie dochters: Catharina-Amalia (geboren in 2003), Alexia (geboren in 2005) en Ariane (geboren in 2007). In de O-show wordt zij aangeduid als ‘juntakoningin Máxi’.


© Pateo.nl : Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 2018/04/19.